A Travellerspoint blog

Borneo paketissa

Miri, Kuching, Bako National Park

16. helmikuuta, Miri

Lentomme eilen Miriin oli siis vasta iltakymmenelta ja saavuimme Mirin lentokentalle tuntia myohemmin. Paatimme saastaa jalleen majoituksesta rahaa, ja vietimme yon lentokentan terminaalissa.

Paasaantoisesti lentokentta suljetaan matkustajilta yoksi, mutta sovimme vartijoiden kanssa etta me voisimme nukkua paaulassa. Aamuviidelta vartijat saapuivat herattamaan meidat ja aloimme odottamaan bussia.

Eras yovartijoista oli menossa kaupungin suuntaan joten paasimme hanen kyydissaan Mirin keskustaan. Kello oli vasta aamukuusi, joten suurin osa paikoista oli viela suljettuina. Muutamien vaihtoehtojen jalkeen paadyimme Fairland Inn -hostelliin jossa paatimme viettaa nelja yota. Kaikki muut paikat olivat lahestulkoon taynna (kiinalaisen uudenvuoden seurausta).

Tama ensimmainen paiva kului lahestulkoon nukkuessa. Younet lentokentalla eivat olleet parhaimmat, eika meilla ollut muutakaan ohjelmaa paivalle, joten nukkuminen oli ainoa vaihtoehto.

8Picture_002.jpg

17. helmikuuta, Miri

Jo aamutuimaan lampotila lahentelee +30 joten ennen paatimme lahtea katsastamaan kaupungin nahtavyyksia ennenkuin aurinko alkaisi porottamaan taydella tehollaan.

1Picture_007.jpg

5Picture_008.jpg

Ensimmaiseksi kohteeksi valitsimme oljynporaustorni numero 1:n, The Grand Old Lady. Hikisen puolituntisen kivuttuamme kukkulan paalle, missa Old Lady sijaitsi, saimme nauttia kauniista merinakoalasta Mirin kaupungin ylla.

77Picture_010.jpg

6Picture_012.jpg

9Picture_013.jpg

Seuraavaksi suuntasimme kohti City Fania, urheilupuisto joka on suosittu paikallisten keskuudessa. Koko kaupunki tuntui tyhjalta, koska vain muutama ihminen siella sun taalla nakyi katukuvassa. Olikohan paikka muuttumassa aavekaupungiksi? Miri itse ei ole kauhean turistipitoinen, koska suoraan sanottuna taalla ei ole paljon tekemista.

6Picture_014.jpg

7Picture_016.jpg

2Picture_015.jpg

Suurin osa matkaajista tulee Miriin vain lentaakseen Gunung Mulun National Parkiin tai kauemmaksi sisasaareen. Mulun jatimme valiin liian korkeahintaisten lentolippujen takia. Lentaminen kun puistoon on lahestulkoon ainoa vaihtoehto.

Mutta Mirin kaupunki oli siis lahes autio, josta syysta olimmekin ainoat ihmiset City Fanissa. Puisto sisaltaa mm. kaakkois-Aasia suurimma ulkoilma-amfiteatterin.

Keskipaivalla aurinko porotti jo siihen malliin etta tyydyimme laiskasti kavelemaan kaupungin keskustassa. Oli aivan liian kuuma tehdakseen yhtikas mitaan, joten varjoisat puunalustat ja taydella teholla huutavat ilmastoinnit kaupoissa olivat parempi vaihtoehto.

5Picture_006.jpg

3Picture_004.jpg

9Picture_005.jpg

Ilta vierahtikin rattoisasti kierrellen pikkukauppoja keskustassa.

18. helmikuuta, Miri

Lahdimme jalleen jo aamutuimaan liikkeelle tarkoituksella valttaakseen suurimman osan keskipaivan helteista ja suuntasimme kymmenisen kilometria kaupungin ulkopuolelle San Ching Tian -temppelliin. Tama kaakkois-Aasian suurin taoistinen temppeli oli upea ja temppelin lohikaarmepatsaat olivat kasinveistetty kiinalaisten kiviseppien toimesta. Ja kuten olimme jo huomanneet olimme ainoat kavijat temppelissa vaikka yleensa temppelit kuhisevat turisteja, lansimaisia tai aasialaisia.

0Picture_019.jpg

7Picture_021.jpg

5Picture_022.jpg

8Picture_023.jpg

3Picture_026.jpg

2Picture_027.jpg

Loppupaiva vierahti samaa kaavaa kuin eilinenkin. Paiva ei ollut yhta hiostava kuin eilinen ja pilvetkin olivat alkaneet keraantymaan taivaalla, vaikka sateesta ei ollut tietoakaan.

19. helmikuuta, Miri

Otimme aamupaivalla paikallisbussin Miri krokotiilifarmille. Reilun puolentoista tunnin kuluttua saavuimme paikalle. Ja huomioikaa etta matkaa ei ollut kuin 30 km(!), mutta aikaahan se vie kun joka kadunkulmassa taytyy pysahtya.

Satoja eri lajeja krokotiileja lojui niille varatuissa betonivankiloissaan. Enimmakseen ne tyytyivat vain makoilemaan suurimpana syyna varmaan aamupaivan ruokinta.

61Picture_028.jpg

4Picture_030.jpg

7Picture_031.jpg

Siirryimme farmin yhteydessa sijaitsevaan minielaintarhaan. Sivetteja, lentavia kettuja, eli lajeja lintuja, oravia, piikkisikoja, karhuja. Elaintarha oli melkein kiinnostavampi kuin paikan paatahdet.

0Picture_032.jpg

3Picture_035.jpg

2Picture_037.jpg

50Picture_038.jpg

Parin tunnin kuluttua olimme jo saaneet tarpeeksi joten suuntasimme farmin ulkopuolelle, josta liftasimme kyydin ystavallisen kiinalaisperheen avustuksella takaisin kaupunkiin.

1Picture_041.jpg

9Picture_042.jpg

66Picture_044.jpg

9Picture_048.jpg

2Picture_049.jpg

Loppupaiva vierahti samaan tylsahkoon malliin kuin edellisetkin paivat. Itse kaupungissa kun ei ole niin hirveasti tekemista.

20. helmikuuta, Kuching

Aamukuudelta ylos ja paikallisbussilla Mirin lentokentalle. Aamulento Kuchingiin, Sarawakin paakaupunkiin ei kestanyt tuntia kauempaa.

large_6Picture_053.jpg

Mutta suurimman ihmetyksen aiheen antoi bussikuljetuksen totaalinen puuttuminen lentokentalta kaupungin keskustaan. Ensimmainen kaupunki matkamme aikana, joka ei tarjonnut halpaa matkustamisvaihtoehtoa. Niinpa kavelimme laheisen paatien varteen ja jo ensimmainen rekka pysahtyi ja tarjosi kyydin kaupungin keskustaan. Tama vain vahvisti kasitystamme etta malesialaiset ovat erittain ystavallista porukkaa.

1Picture_054.jpg

Valitsimme B & B Inn -nimisen hostellin Lonely Planetin suosittelemana ja voin vain vahvistaa etta kerrankin "raamattu" piti paikkansa. Kohtuullisen halpa huone ja yhteisissa tiloissa sijaitsevat oleskeluhuone ja keittio olivat vallan tervetulleita vaihtoehtoja yleensa huoneessamakoilun sijaan.

Aikaa meilla oli vain rajoitetusti, joten suuntasimme valittomasti kaupungin nahtavyyksiin. Joenedusta ja siella sijaitsevat Brooke Memorial ja lukuisat muut 19. ja 20. vuosisatojen muistomonumentit ym. nahtavyydet tallentuivat kameraan.

5Picture_055.jpg

6Picture_056.jpg

8Picture_057.jpg

6Picture_060.jpg

Varasimme myos yhden yon Bako National Parkiin, koska seuraavat paivat olivat jo tayteen buukattuja. Jatkoimme matkaamme ja lisasimme kohteisiimme Divisional Moskeijan seka intialaisen Sikhi -temppelin, jossa sisaanpaasyn ehtona oli kietoa huivi paan ymparille.

8Picture_061.jpg

0Picture_063.jpg

Taman jalkeen suuntasimme Sarawak museoon ja sen laheiseen Heroes monumentille. Ja koska oli viikonloppu, kavelimme kaupungin kuuluisalle sunnuntaitorille, joka itseasissa alkaa jo lauantaina. Ostimme hieman ruokatarvikkeita, koska nythan meilla oli mahdollisuus valmistaa oma ruokamme. Taman jalkeen palasimme hostelliimme ja lepailimme iltapaivalla.

3Picture_069.jpg

2Picture_070.jpg

2Picture_073.jpg

5Picture_074.jpg

Illalla valmistimme oman ruokamme ja juttelimme malesialaisen valokuvaaja, Nickin kanssa paikan kulttuurista. Saimme myos hyvia vinkkeja missa olisi paras nahda Sarawakissa kuuluisat "longhouset". Longhouse on nimensa mukaan pitka talo, jossa talosta riippuen on 40-100 ovea, joka tarjoittaa 40-100 perhetta. Ja nama kaikki siis yhden ja saman katon alla.

21. helmikuuta, Bako National Park

Olimme sopineet tapaamisen keittiossamme sveitsilaisen Chrisin ja saksalaisen Melanien kanssa ja seuraamme liittyi viela kanadalainen Avery. Paatimme jaka minibussin Bakoon kulujen karsimiseksi. Bakon kylasta jaoimme viela veneen National Parkiin, koska venekyyti on ainut vaihtoehto NP:iin, teiden puuttuessa.

4Picture_075.jpg

7Picture_077.jpg

3Picture_079.jpg

Heitimme rinkkamme huoneeseen ja lahdimme vaeltamaan puolitoista tuntia yhdella Bakon monista vaellusreiteista. Reitti itse ei ollut niin paha kuin aluksi luulimme, koska suurin osa reitista oli valmiiksi laudoitettu kulkutie, mutta paikoin mutainen, liukas ja puunrungoilla varustettu polku oli jopa hieman vaarallinen.

Mutta nakymat kylla palkitsivat loppujen lopuksi.

7Picture_082.jpg

9Picture_084.jpg

8Picture_085.jpg

Olimme ainoat ihmiset vaellusreitin loppupaassa sijaitsevalla rannalla. Ja valittomasti uimaan. Paiva oli kaunis kuin morsian (vaihteeksi), joten tyydyimme nauttimaan autiosta rannasta taysin siemauksin.

6Picture_088.jpg

4Picture_090.jpg

7Picture_087.jpg

Picture_095.jpg

6Picture_091.jpg

2Picture_092.jpg

Iltapaivalla palasimme takaisin samaa reittia puiston keskukseen. Lepailimme hieman ennen illlallista, jonka jalkeen olimme varanneet jo "night walkin" toivoen nakevamme ainakin jonkinnakoista yoelamaa. Turha toivo!! Sepilokissa tekemamme nightwalk loi Bakon 100-0! Lopputuloksena: kaksi kaarmetta, sammakko ja jonkin kissaelaimen silmat yon pimeydessa. Eipa tehnyt suurta vaikutusta.

Picture_097.jpg

Picture_098.jpg

Picture_102.jpg

Picture_103.jpg

Picture_104.jpg

Mutta naimme kuitenkin paljon nenaapinoita ja muita apinoita, seka tietysti paikan epavirallisen kuuluisuuden: partasika(?). En tieda miten se pitaisi suomentaa (eng. bearded pig). Vallan ihastuttava otus joka saapui ulko-ovemme edustalle ruokaa saalistamaan. Sialla oli erittain natti parta!!! Pisti vahan kateelliseksi.

Picture_100.jpg

Picture_101.jpg

22. helmikuuta, Kuching

Tanaan palasimme takaisin Kuchingiin, jo olimmekin iloisia siita silla aamutuimaan Bakossa jo satoi vetta rankasti, joten meita ei yhtaan himoittanut paasta mutaisille ja liukkaille vaellusreitelle. Jaoimme venekyydin singaporelaispariskunnan kanssa ja vaihdoimme yhteystietoja koska viettaisimme muutaman paivan Singaporessa eika paikalliset oppaat olisi koskaan pahitteeksi.

Palattuamme Kuchingiin, menimme takaisin samaan hostelliimme ja lahdimme tutustumaan kaupungin muihin osiin, kuin vain turisinahtavyyksiin. Mutta loppujen lopuksi, kaikkihan ne ovat nahtavyyksia.

Picture_107.jpg

Picture_109.jpg

Picture_110.jpg

Picture_111.jpg

Picture_113.jpg

Picture_115.jpg

Picture_116.jpg

Joenedusta varsinkin ja sen ymparilla sijaitsevat lukuisat rakennukset. Astana, Fort Margherita ja lukuisat muut rakennukset kuuluvat pakollisena osana Kuchingin kaupunkikuvaan ja turistireiteille.

Picture_117.jpg

Picture_120.jpg

Picture_121.jpg

Ilta vierahtikin joenedustalla ja sen lahikortteleissa.

Picture_122.jpg

23. helmikuuta, Kuching

Olimme paattaneet tanaan vieraille "longhousessa". Otimme paikallisbussin Serianin pikkukaupunkiin vain huomataksemme etta kyyditys "longhouseen" ja takaisin ei olisi mahdollista saman paivan aikana(!). Ja olimme varanneet vain taman paivan. Ei muutakuin pettyneina takaisin Kuchingiin. Oli todella tylsa aloitus paivalle.

Ja koska olimme puolitylsia aamusta, palasimme hostelliimme ja vietimme loppupaivan muiden matkaajien kanssa jutelleen ja telkkaria katsellen. Koko paiva oli aivan turha.

Picture_123.jpg

Picture_125.jpg

24. helmikuuta, Kuching

Paatimme nukkua viimeisena paivanamme hieman pitempaan, mutta olimme jo hereilla aamuyhdeksalta. Pikainen vilkaisu ikkunasta ulos kertoi etta yolla oli satanut rankasti eika sade nayttanyt hellittavan aivan heti.

Paiva olisi siis taydellinen blogin kirjoittamiseen.

Lentomme Kuala Lumpuriin on vasta iltakymmenelta, joten meilla on runsaasti aikaa kulutettavana Kuchingissa.

Lahes nelja viikkoa Borneossa jattivat loppujen lopuksi hyvan maun suuhun. Suurimma alkupettymyksen kadottua lukuisat ilonaiheet nostavat Borneon ainakin minun kirjoissani korkealla matkamme aikana.

Tottakai Borneo on kuuluisa florasta ja faunasta, joita nakee vain Borneolla, mutta tavallinen pakettimatkaaja tai reppumatkaaja nakee naista vain murto-osan. Nahdaakseen harvinaisia sumatran sarvikuonoja tai leopardeja - varmaan pitaisi viidakkoon muuttaa puoleksi vuodeksi. Jos viettaa vain muutaman paivan yhdessa kohteessa, niin eihan sita kerkea edes tiedostamaan eri elainten paivarutiineja tai edes missapain ne yleensa sijaitsevat.

Mutta siltikin, Malesian Borneo on erittain upea kokemus ja voin tatakin paikkaa lampimasti suositella. Koko saari on kylla kalliimpi kuin mita aluksi oletimme, eika niin sanottua viidakkoa ole jaljella enaa kuin murto-osa. Laittomat hakkuut ja palmupuuistutukset ovat tuhonneet kallisarvoista sademetssaa siihen malliin, etta 10 vuoden kuluttua ei tata enaa voi viidakoksi sanoa. Nyt jo lukuisat metropolikaupungit eivat anna korkeaa viidakkokuvaa saaresta.

Koskematonta neitsytviidakkoa loytyy viela saaren Indonesialle kuuluvasta osasta, Kalimantanilta. Tama ei kuulunut talla kertaa matkasuunnitelmaamme, mutta lukuisat muut matkaajat suosittelevat Kalimantania. Varatkaa vain paljon aikaa, koska kuljetuksen jarjesminen Kalimantanilla vie enemman kuin paljon aikaa, mutta....viidakkohan se onkin!

Palaamme tana iltana mantereen puolelle ja siirrymme Mersingin kalastajakaupungin kautta itarannikon Tioman -saarelle. Saaren pitaisi olla taydellinen viikon "rentoutumislomalle".

large_Picture_108.jpg

Sita odotellessa...:)

Posted by elke-sami 23:43 Archived in Malaysia Tagged backpacking Comments (0)

Sweet goodbyes to Borneo!

Miri, Kuching and Bako National Park

16/02/2010

We worden wakker gemaakt om 5u 's ochtends door een van de security guards in Miri airport. We hebben hier de nacht doorgebracht en moesten ons paspoort afgeven omdat je hier eigenlijk niet mag overnachten. En wat een nacht! We worden constant aangevallen door horden muggen die in de vele planten schuilen die de luchthaven hier rijk is. Geen aangename ervaring, maar er was dan ook geen andere keuze.

Die ochtend krijgen we om 6u een rit naar de stad aangeboden door Fendi, een Miri airport security guard. Dat spaart ons alvast weer enkele uren dat we moeten wachten op de local bus!

Uiteindelijk komen we aan in het centrum rond 6.30u en gaan we op zoek naar een plek om te slapen. Dit blijkt niet zo gemakkelijk aangezien check out time pas om 12u 's middags is en wij al voor dag en dauw van de partij zijn. We kiezen voor Fairland Inn en om half tien kunnen we eindelijk relaxen in onze kamer. Uitgeput vallen we in slaap en in de late namiddag en avond verkennen we Miri een beetje.

5Picture_006.jpg

Wat onmiddellijk opvalt, is hoe verlaten dit stadje erbij ligt. Misschien heeft het iets te maken met het Chinese Nieuwjaar? In alle geval, charmant is het hier niet. Zoals de meeste steden in Maleisie is het architecturaal geen hoogstandje. Door de lage cementen blokken vol shops gaat er veel charme verloren. Bovendien wordt Miri doorkruist met twee- of driebaansvak straten en is er quasi geen enkel voetpad...

9Picture_005.jpg

75Picture_003.jpg

17/02/2010

Vandaag verkennen we meer van de stad en zo brengen we onder meer een bezoek aan de City Fan, een groot domein waar je een amfitheater vindt (absoluut niets vergeleken met de originele amfitheaters in Griekenland of Turkije), een bibliotheek, zwembad en tuinen.

7Picture_016.jpg

2Picture_015.jpg

Daarna beklimmen we een grote heuvel aan de andere kant van de stad die ons naar het petroleummuzeum leidt en naar de Grand Old Lady, de eerste olieboortoren in Miri. Deze regio is nog steeds gekend door het hoge aantal millionnairs die hier rijk geworden zijn dankzij de petroleumindustrie.

8Picture_009.jpg

5Picture_008.jpg

large_21Picture_011.jpg

18/02/2010

De derde dag in Miri wordt het al snel duidelijk dat er hier niet echt veel te doen is en dat wij te veel tijd uitgetrokken hebben voor deze stad...

We gaan naar de grootste Taoistische tempel in Zuid-Oost Azie, in de buurt van Kropkop. Het is een prachtige tempel vol handgemaakte lotuskaarsen en prachtige drakenbeelden die speciaal overgekomen zijn uit China. We zijn de enige bezoekers en kunnen dan ook rustig genieten van al het prachtige handwerk dat de tempel rijk is.

7Picture_021.jpg

91Picture_025.jpg

8Picture_023.jpg

3Picture_026.jpg

De rest van de dag hangen we doelloos wat rond in Miri en zoieken we regelmatig verkoeling op in een van de vele shopping malls in de stad. Het lijkt wel alsof de ganse bevolking van de staden hier te vinden is in die malls. Op straat zie je quasi niemand maar eenmaal binnen in de koele (soms echt ronduit koud!) shopping centers zie je waar iedereen te vinden is :)

8Picture_018.jpg

19/02/2010

We besluiten een uitstapje te doen naar de crocodile farm en mini zoo. Absoluut de moeite! Ongelooflijk hoe veel krokodillen in alle vormen en groottes ze hier hebben. Het lijkt wel alsof ze de dieren hier kweken om dan hun huid te verkopen. Op het menu staat alvast een dagelijkse krokodillenvlees BBQ...

2Picture_037.jpg

Meer dan van de krokodillen geniet ik van de prachtige tuinen en andere exotische dieren die je hier kan vinden. We zien onder meer civets of een soort kleine wilde katachtige dieren die 's nachts tot leven komen in de jungle, flying foxes, zonneberen en super schattige stekelvarkens!

0Picture_032.jpg

9Picture_042.jpg

9Picture_050.jpg

66Picture_044.jpg

large_1Picture_041.jpg

0Picture_046.jpg

20/02/2010

Yes! We verlaten Miri. Al bij al was het een gezellig stadje met heel vriendelijke locals, super lekkere bakkerijen en ander lekker eten, toffe winkels, een goed hostel en mooie Chinese tempels. Jammer dat we te lang hier gebleven zijn waardoor de verveling soms hinderlijk werd...

9Picture_052.jpg

We vliegen 's morgens naar Kuching, de hoofdstad van de provincie Sarawak. De vlucht verloopt vlekkeloos en zoals gewoonlijk is de service van Malaysian airlines de max!

Aangekomen op de luchthaven worden we geconfronteerd met onze eerste challenge. Volgens Lonely Planet is er een local bus van de luchthaven naar de stad, maar dat blijkt niet te kloppen. Taxi's zijn verschrikkelijk duur dus we besluiten alvast te beginnen wandelen in de hoop de 12km naar het stadscentrum te kunnen liften. En jawel, al snel stopt er een vrachtwagen die ons een lift geeft voor wat drinkgeld. Hij dropt ons vlak aan het hostel waar we zullen verblijven, de B&B Inn. Het is er super gezellig met een eigen keuken en een dakterras. Onze kamer heeft zelfs airco! :)

Picture_124.jpg

We droppen onze rugzakken en trekken de stad in. Kuching is een pareltje! Totaal anders dan de steden die we tot nog toe in Borneop gezien hebben. We vallen van de ene verbazing in de andere! Kleurrijke shopping malls, prachtige Chinese tempels, kerken, oude koloniale gebouwen, een super gezellige water front esplanade, impressionante moskees, kennismaking met een Sikh tempel, zeer interessante musea en uitgestrekte tuinen en parken! We herademenen...

1Picture_054.jpg

5Picture_055.jpg

8Picture_061.jpg

6Picture_060.jpg

0Picture_063.jpg

Diezelfde dag boeken we een overnachting in Bako National Park en gaan we naar de Sunday Market die vreemd genoeg gehouden wordt op zaterdagnamiddag en - avond. Wat een fantastische markt! Je vindt hier werkelijk alles: van groenten en fruit, tot allerlei soorten vis en seafood, huisdieren, kledij, souvenirs en ga zo maar door. Sami en ik kopen verse groenten en een kilo inktvis en besluiten die avond voor de eerste keer sinds ons vertrek nog eens zelf te koken. Het smaakt en het voelt echt goed om eens iets anders te eten en zelf je groenten te kunnen kiezen!

3Picture_069.jpg

0Picture_072.jpg

2Picture_070.jpg

Picture_125.jpg


21/02/2010

Vandaag gaan we naar het Bako National Park, samen met Melanie en Chris, twee reizigers die we in B&B Inn hebben leren kennen. We nemen eerst de bus naar Bako town en van daaruit nemen we een boot die ons naar het hoofdkwartier van het park brengt. We passeren prachtige stukken landschap en bij aankomst zien we dat het goed is! Het is een stralende dag, de mangroves zijn een ongelooflijk zicht en het strand ligt er verlaten bij.

0Picture_076.jpg

2Picture_078.jpg

3Picture_079.jpg

Sami en ik hebben twee bedden in een vier persoons dorm, maar aangezien wij de enige gasten zijn, hebben we een extra grote kamer voor ons tweetjes.

We doen vandaag een aantal walking trails waarvan eentje ons naar een viewpoint brengt en een ander naar een prachtig en verlaten strand van waaruit je de fameuze sea stack kan zien, een lime stone rotsformatie midden in de zee.

6Picture_083.jpg

7Picture_082.jpg

9Picture_084.jpg

1Picture_086.jpg

We zien wilde pitcher plants, verschillende soorten apen (makaken. silver leaf monkeys en proboscis monkeys), mudskippers, hagedissen en zo veel meer. Bako is de max! Je hebt hier van alles wat: jungle, vlaktes, strand en zo veel wildlife.

2Picture_081.jpg

Picture_096.jpg

2Picture_092.jpg

Picture_106.jpg

Wat foto's van ons verlaten strand...

Picture_094.jpg

6Picture_088.jpg

large_0Picture_089.jpg

Wanneer we terug aankomen in het kamp, besluiten we op zoek te gaan naar het baardvarken dat hier zou rondhangen aan de kantine. We vinden hem niet tot plotseling een geluid ons opschrikt aan onze kamer. En jawel, hij staat vlak aan onze deur! Zeer indrukwekkend varken! :)

Picture_100.jpg

Picture_101.jpg

Die avond zien we ook nog verschillende Proboscis monkeys die zich hoog in de bomen bevinden, vlak aan het kamp. Ook het vreemde keelgeluid van de silver leaf monkey is overal te horen.

We eten wat en gaan tegen 20u op een begeleide nightwalk zoals we eerder al in Sepilok hebben gedaan. Een teleurstelling hier... we zien enkel een green viper, een treefrog, catfish, civet en lichtgevende mushrooms. De gids spreekt amper Engels en is absoluut geen krak in het vinden van fauna en flora die de moeite zijn. Volgende keer zullen we zeker onder ons tweetjes op pad gaan met onze zaklampen :)

Picture_103.jpg

Picture_099.jpg

Picture_102.jpg

22/02/2010

Vandaag nemen we de boot en bus terug naar Kuching. We leren een koppel uit Singapore kennen die ons zullen rondleiden in hun thuishaven van zodra we daar aankomen. Super gewoon!

In Kuching verkennen we de andere kant van de stad en zien we prachtige Chinese tempels, oude Chinese gebouwen, Carpenter street, de vele cat statues die Kuching rijk is en genieten we van de zonsondergang aan het water. Kuching is een heel charmante stad met veel typische Chinese winkeltjes, India street waar je prachtig textiel kan kopen, enrom lekker en gevarieerd eten, ook hier krioelt het van de vriendelijke locals en de hele stad bruist gewoon van leven en van een rijke geschiedenis.

Picture_108.jpg

Picture_107.jpg

Picture_111.jpg

Picture_114.jpg

Picture_119.jpg

Picture_121.jpg

23/02/2010

We besluiten een daguitstap te doen naar een van de vele longhouses die deze regio rijk is. We hebben een fotograaf voor een lokale krant leren kennen in ons hostel en kiezen voor een longhouse dat hij ons aanraadt omdat hij de familie goed kent. We nemen dus eerst de bus om 7u 's ochtends naar Serian, ongeveer 65 km van Kuching. Daar aangekomen, moeten we volgens Nick ( de fotograaf), een van de vele minibusjes nemen naar het dorp Mujat voor 5 ringit. En daar wringt het schoentje... Er zijn inderdaad veel minibusjes maar geen enkele van hen gaat naar Mujat. De enige oplossing is om een ganse minibus te huren en dat is te duur voor ons. Uiteindelijk vinden we een jonge gast die naar Mujat gaat, maar hij wacht op zijn passagiers die de markt van Serian aan het verkennen zijn. We moeten wachten tot 12u en het is slechts 8.30u.... De hitte slaat toe en we besluiten om niet te wachten en gewoon terug te keren naar Kuching.

En zo eindigt een niet zo succesvolle uitstap naar de beroemde longhouses...

24/02/2010

Vanavond vliegen we terug naar Kuala Lumpur waar ons een volgende nacht in de luchthaven te wachten staat :) Hopelijk met minder muggen...

Ons avontuur in Borneo zit er op... Gemengde gevoelens overvallen mij. Als je denkt aan Borneo, denk je aan pure ongerepte jungle, exotische planten en dieren en kleine rurale dorpjes. Als je effectief in Borneo bent, zie je grote steden vol cement, jungle die volledig weggekapt is voor straten en palmolieplantages, de originele stammen van de regio die nu allemaal in de steden leven of naar TV kijken in de jungle, weinig wildlife dat je kan zien, kortom alles is minder exotisch dan je oorspronkelijk gedacht had. Misschien omdat we al te lang onderweg zijn waardoor het soms moeilijk is om nog echt versteld te staan door prachtige dingen? Misschien omdat Borneo niet meer is wat het aan aantal jaar geleden zou geweest zijn? Wat er ook van zij, we hebben hier prachtige momenten beleefd en toffe mensen leren kennen, zowel travellers als locals. Want als een paal boven water staat hier dat de locals oprecht vriendelijk zijn, dat iedereen je wil helpen zonder iets terug te vragen en dat de mensen naar je toe komen omdat ze gewoon wat met je willen praten en veel vragen hebben. Borneo was een prachtige ervaring ook al zie je maar een fractie van de fauna en flora die hier te zien zijn. Hiervoor moet je echt weken in de jungle verblijven en dat is voor ons geen optie. Toch blijven een aantal zaken zeker bij: de vreemde neusaap of Proboscis monkey, de rafflesia, de locals, het lekkere eten, de jungle en het primaire regenwoud, de cruise op de Kinabatangan rivier en Kuching.

large_7Picture_067.jpg

Onze volgende bestemming is het eiland Tioman aan de oostkust van Maleisie. Nieuwe avonturen lonken reeds om de hoek en we kunnen niet wachten om ze aan te gaan...

Posted by elke-sami 22:56 Archived in Malaysia Tagged backpacking Comments (0)

Nenaapinoita ja merikilpikonnia

Sukau, Semporna, Sandakan, Kota Kinabalu

6. helmikuuta, Sukau

Matkasimme keskipaivan aikoihin kohti Sukauta. Alkuperainen suunnitelma oli ottaa pakettimatka Uncle Tan'sista mutta hinta oli noussut jalleen kerran viime kuulemasta. Tormasimme aamupaivan aikana pariin irkkumatkaajaan jotka paattivat tehda omatoimireissun Kinabatangan-joelle. Paatimme tehda saman. Joten otimme paikallisbussin niin pitkalle kuin paasimme ja viiden minuutin liftaamisen jalkeen saimme sovittua loppumatkalle jarkevan hinnan paikallisen miekkosen kanssa, joka antoi meille kyydin loppumatkaksi.

Saavuimme Sukaun kylaan iltapaivalla ja paatimme jaada Sukau B&B -nimiseen majataloon. He jarjestivat myoskin jokiristeilyja, joten loimme kaksi karpasta yhdella iskulla.

7Picture_002.jpg

Paasimme jo samana iltapaivana iltapaivaristeilylle. Majatalosta lahti kaksi venetta, sisaltaen kolme suomalaista, kaksi sveitsilaista, yksi belgialainen, yksi portugalilainen ja yksi italialainen. Kansainvalinen veneretkikunta siis!.

Ja jo kymmenen minuutin kruisailun jalkeen naimmekin jo elaimet mita varten tanne tulimme eli nenaapinat. Vain Borneolla tavattavat apinat ovat helposti tunnistettavia ruskeanoranssisesta turkista seka erityisest uroksilla olevista pitkahkoista punaisista nenista.

6Picture_003.jpg

8Picture_004.jpg

Nama vekkulit otukset leikkivat aivan joen tuntumassa puunlatvoissa eivatka tuntuneet hairiintyneen meidat lasnaolosta. Emme selvastikaan olleet ensimmaiset turistit paikalla.

4Picture_007.jpg

3Picture_008.jpg

40Picture_005.jpg

Myohemmin illalla menin viela yksin muiden kanssa iltaristeilylle Elken jaadessa huoneeseen lepaamaan. Krokotiileja toivottiin nakevan mutta eipa ainakaan talla reissulla. Lisaa nenaapinoita nukkumassa, paljon erilaisia lintuja mutta siina kaikki. Mutta erityisen onnistunut paiva kuitenkin.

5Picture_010.jpg

3Picture_013.jpg

9Picture_014.jpg

Enaa jaikin paanvaivaksi etta jatkammeko matkaa Sandakaniin vaiko Sempornaan. Alkuperaisen suunnitelman mukaisesti olisimme menneet Sandakaniin, mutta olimme kuulleet niin paljon puhetta ettei siella olisi paljon mitaan tekemista joten paatimme matkata Sempornaan. Ja siella meilla olisi vain yksi paamaara - suorittaa Padi Open Water -sukelluskurssi.

7. helmikuuta, Semporna

Matkasimme aamulla kahden suomalaistyton kanssa bussilla Sempornaan. Tulihan siina muutama sana suomeakin vaihdettua, kun kerran tilaisuus tuli. Mutta saavuimme Sempornaan iltapaivalla ja marssimme suoraan Scuba Junkies -sukelluskauppaan. Hetken kyseltyamme hintoja ja mita pakettiin kuuluu, teimme paatoksen ja kirjauduimme sisaan kurssille. Kurssi kestaisi 3 paivaa, joista ensimmainen olisi pelkkaa teoriaa ja 2 viimeista paivaa olisimme enimmakseen vedessa.

0Picture_015.jpg

6Picture_016.jpg

69Picture_021.jpg

1Picture_019.jpg

Majoittauduimme kadun toisella puolella olevaan Scuba Junkies Backpackers -hostelliin ja rentouduimme "koulukirjojemme" kanssa loppuillan. Ennen paluuta koulunpenkille teimme pikaisen kierroksen satama-alueella. Kylla pistaa ihmetyttamaan minkalaisissa "taloissa" sita ihminen loppujen lopuksi pystyy asumaan. Vesirajan ylle paalujen varaan rakennetut hokkelit eivat suoranaisesti houkuttaneet asumaan, mutta parinkymmenhenkiset perheet eivat olleet kanssamme samaa mielta.

Eivat nuo lautatalot kylla lapaisisi tarkastuksia Euroopassa tai Suomessa, mutta taalla lienee laki hieman erilainen.

7Picture_022.jpg

large_0Picture_018.jpg

8. helmikuuta, Semporna

Aamupalan jalkeen marssimem Scuba Junkiesiin ja aloitimme koulupaivamme. Sukellusvideon pyoriessa taustalla taytimme oppikirjaamme vastauksia, jotka loytyivat seka videosta etta kirjasta. Niin paljon kaikkea muistettavaa. Mita tehda ensimmaiseksi kun menet veteen, mita tehda pinnan alla, mita EI KOSKAAN saa tehda, ja mita pitaa aina tehda.....Oijoijoi...mutta kouluttajamme Adam oli erityisen rento kaveri ja loppuiltapaivasta teimme teoriakokeemme lapaisten sen 100 % oikein!!!!

11Picture_024.jpg

"Rankan" koulupaivan jalkeen loppuilta menikin vain paata tyhjentaessa, ei tietysti kokonaan koska huomenna pitaisi muistaa kaikki mita tanaan opiskeltiin.

9. helmikuuta, Semporna

Aamulla jalleen takaisin toimistolle kirjaamaan sukellusvarusteet seuraavaksi kahdeksi paivaksi. Markapuku, snorkkeli, BCD -liivi, painovyo, regulaattori, ilmasylinterit. Kaikki tama varustus lisasi painoa noin 14 kg. Kuullostaa paljolta, mutta lisaamalla BCD -liiviin ilmaa kelluisimme pinnalla kuin ilmapallot.

Venekyyti Sibuanin saarelle ja aloitimme tutustumisen veteen. Saari oli lempinimeltaan Sunburn Island, eika siella kylla paljon varjoisia paikkoja loytynytkaan.

2Picture_025.jpg

9Picture_026.jpg

1Picture_027.jpg

Ensimmaiseksi tietysti oli pieni uinti- ja kelluntatesti. Eli 200 metria uiden ja 1 minuutin kelluntaharjoitus, jottemme hukkuisi heti alkuunsa. Taman jalkeen sukellusvarusteet paalle ja veteen. Kaikkien turvatarkastusten ynna muiden testien jalkeen painuimme pinnan alle. Aivan upea kokemus ensi kertaa hengittaa veden alla. Melkein tuli naurettua, mutta onneksi ei. Saattaisi muuten paasta vetta henkitorveen.

2Picture_030.jpg

7Picture_029.jpg

8Picture_031.jpg

Lukuisia taitoharjoitteita veden alla esim. maskin tayttaminen vedella ja sen tyhjentaminen. Maskin poisottaminen, takaisinlaitto ja tyhjentaminen vedesta. Hengittaminen sukelluskaverin regulaattorista, kaikki kasimerkit toiselle ja mita ne tarkoittavat.

Paivan viimeinen sukellus olikin enimmakseen fun dive eli meilla ei ollut enaa taitoharjoitteita vaan saatoimme nauttia koko sydamesta vedenalaisesta maailmasta. Satoja eri kalalajeja ja muita vedenelavia kuten mureenoja ym. tuli nahtya, mutta ei kilpikonnia! Grrr, niita lempeita jattilaisia olisi tarkoitus nahda. Ja kun valitettavasti kameramme ei kesta vedenalaista herkkaa kosketusta jouduimme ottamaan netista vedenalaiset kuvat blogiimme.

large_6Picture_028.jpg

Ensimmainen paiva sukeltaen oli taydellinen. Lampotila +29 ja merivesi oli todella lamminta (ainakin pinnalla). Mita syvemmalle mentiin, sita viileammaksi vesi muuttui. Mutta tiedoksi vain kaikille. Koska vesi imee itseensa lampoa 20 kertaa nopeammin kuin ilma, niin keho joutuu tyoskentelemaan todella kovin pitaakseen sukeltajan lampimana. Tasta syysta sukeltaminen kuluttaa noin 500 kaloria tunnissa! Ja tama siis vain ylla mainitusta syysta. Pinnan allahan sita ei huomaa etta "urheilee", mutta paivan paatteeksi sita on aivan puhki ja ihmettelee etta miksi.

10. helmikuuta, Semporna

Kolmas ja viimeinen paiva. Talla kertaa matkasimme veneella Mabulin saarelle. Mabul olisi paikka jossa meidan lahestulkoon varmasti pitaisi nakevan kilpikonnia. Tiedossa olisi 3 fundivea, joten taitoharjoitteet oli tehty ja paketissa. Ja jo heti ensimmaisella sukelluksella naimmekin sen: rauhallisesti se tuli selusta ja lipui hiljalleen ohitsemme, vihrea merikilpikonna. Paivasta naytti tulevan mahtava! Kymmenia eri kalalajeja jalleen, iso mustekalaparvi suojelemassa muniaan seka muita vedenalaisia elaimia.

blue_spotted_ray.jpg

ghostpipefish.jpg

green_turtle.jpg

Kaksi seuraavaa sukellusta Mabulin ymparistossa toistivat samaa kaavaa - lisaa kilpikonnia, kaloja, rauskuja, mureenoja...Syvimmat sukelluksemme veivat meidat 18 metriiin. Kuullostaa vahalta, mutta paine korvissa jo 4 metrissa oli tarpeeksi uidakseen pintaan. Mutta hiljalleen sita keho tottuu ja kun tasaa ilmanpainetta korvissa, niin ei sita edes huomaa uiko 3 vaiko 15 metrissa.

Moorish_idol.jpg

green_turtle6.jpg

Giant_Moray_Eel.jpg

Meidan kurssimme antaa meille luvan menna "vain" 18 metriin, mutta tietysti seuraavat vaiheet vievat sukeltajaa aina syvemmalle - aina 30-40 metriin. Ja tietysti uusiin nakohavaintoihin. Suurin osa pinnanalaisesta elamasta kun tapahtuu syvissa vesissa. Tasta syysta emme nahneetkaan mitaan suurempia kaloja, esim. haita.

yellow_boxfish.jpg

scorpionfish.jpg

Sukelluskurssimme oli taydellinen tapa viettaa 3 paivaa ja nautimme jokaikisesta hetkesta. Illamma saimme sukelluslokikirjamme, joihin merkitsisimme tulevat sukelluksemme. Kouluttajamme Adam oli todella rento ja hyva opettaja ja meilla oli viela onni olla ainoat kaksi talla kurssilla, joten kaikki tapahtui meidan tahdissamme.

Suosittelemme lampimasti tutustumista vedenalaiseen maailmaan.

11. helmikuuta, Sandakan

Otimme aamubussin kohti Sabahin entista paakaupuankia, Sandakania. Kuuden tunnin bussimatkan jalkeen, marssimme vain suoraan Lonely Planetin suosittelemaan majapaikkaan ja lahestulkoon nukuimme loppupaivan. Sukelluskurssimme oli imenyt meista enimmat mehut, joten emme jaksaneet tehda yhtaan mitaan.

12. helmikuuta, Sandakan

Sama olotila tuntui jatkuvan tanaan kuten eilenkin. Rentouduimme kaksi paivaa Sandakanissa lahestulkoon poistumatta hotellihuonestaamme. Tunnit vierahtivat leffoja katsellen - lansimaista herkkua meille!

Tama lieneen ainoa kaupunki matkamme aikana joista meilla ei ole mitaan kerrottavaa. Joten jos joku haluaa joskus vierailla Sandakanissa, alkaa kyselko siita meilta!

13. helmikuuta, Kota Kinabalu

Lensimme aamulennolla takaisin Kota Kinabaluun, mista aloitimme koko Borneon kiertueemme. Lento kesti vain 45 minuuttia ja palasimme jo tuttuun kaupunkiin. Majoituimme samaan hotelliin missa vietimme jo aiemmat yotkin ja valmistauduimme vain kiinalaisen uudenvuoden aattoon.

3Picture_036.jpg

69Picture_034.jpg

Punaisia lyhtyja, ihmisia pitamassa hauskaa ja ilotulitteita - naistahan kiinalainen uusi vuosi on tunnettu. Tietaakseni nyt olisi vuorossa Tiikerin vuosi.

large_5Picture_037.jpg

14. helmikuuta, Kota Kinabalu

Nukuimme pitkaan tanaan koska meilla ei olisi mitaan ohjelmaa tanaan. Rentouduimme ja kavelimme ympariinsa kaupungissa. Illalla menimme syomaan Filippiinilaistorille. Paikka oli kuuluisa grillatuista kaloista, lihoistaan ja kanoistaan.

9Picture_035.jpg

6Picture_038.jpg

6Picture_039.jpg

17Picture_042.jpg

6Picture_043.jpg

Ja taytyy myontaa etta oli todella hyvaa. Tama kruunasi taydellisesti vierailumme Sabahin osavaltiossa Borneossa. Huomenna meilla olisi lento Miriin, joka sijaitsese Sarawakin osavaltiossa. Malesian Borneohan koostuu kolmesta "osavaltiosta" eli Sabah, Sarawak ja Brunei. Brunein ollessa jo oma valtio sinansa. Mutta Sabah ja Sarawak olisivat meidan matkakohteinamme ennen paluuta mantereen puolelle.

large_53Picture_040.jpg

15. helmikuuta, Kota Kinabalu

Tama paiva onkin vierahtanyt hieman elektroniikka shopatessa ja blogia paivittaessa. Lentomme Miriin on vasta iltayhdeksalta, joten meilla on viela runsassti aikaa ennen siirtymista lentokentalle.

large_3Picture_032.jpg

Toivoton kaikille (myohastynytta) ystavanpaivaa ja mahtavaa alkanutta viikkoa!!!!

Posted by elke-sami 22:32 Archived in Malaysia Tagged backpacking Comments (1)

Nose monkeys and green turtles

06/02/2010

Vandaag verlaten we de Orang Utans in Sepilok en zetten we koers naar Sukau, een klein dorp aan de Kinabatangan rivier.

4Picture_007.jpg

Daar geraken is geen sinecure! Eerst nemen we een local bus tot aan een groot kruispunt in the middle of nowhere en van daarafaan staan we er alleen voor. Er zijn immers geen bussen naar Sukau... We hebben geluk en kunnen meerijden met een kleine prive wagen, uiteraard tegen een vergoeding. In Sukau verblijven we in een super gezellige, kleine bed en breakfast, vlak aan de rivier. Het eten is er zeer lekker en ze hebben daar zelfs een hert als huisdier... Bovendien zijn de cruises op de rivier erg goedkoop.

9Picture_001.jpg

De eerste dag al gaan we aan boord van de namiddagcruise en die is absoluut de moeite waard! We zitten met z'n vieren in een motorboot en zo gaan we op zoek naar wildlife. Al snel zien we verschillende long tail makaken, prachtige vogels en YES! ook de speciale Proboscis monkeys of Neusapen laten zich zien. Ik ben zo blij want die dieren leven enkel in Borneo en ik heb er echt naar uitgekeken om hen in het wild te spotten.

6Picture_006.jpg

8Picture_012.jpg

large_5Picture_010.jpg

Sami gaat diezelfde dag nog op nachtcruise. Ik besluit niet mee te gaan want ik heb al gezien waarvoor ik gekomen ben :) Hij ziet nog een aantal neusapen, een uil en andere tropische vogels waarvan de kleine kingfisher absoluut de mooiste is! Krokodillen hebben we jammer genoeg niet gezien, ook al leven die in overvloed in deze rivier... Ook de pygmee olifanten zijn we op onze cruises niet tegengekomen.

3Picture_013.jpg

3Picture_008.jpg

07/02/2010

Na een nacht in Sukau houden we het voor bekeken en trekken we verder richting Semporna. Een minibus zet ons af aan een ander groot kruispunt waar we uren wachten op de local express bus naar Semporna. Uiteindelijk stappen we in en zes uur later komen we aan op onze volgende bestemming. De wacht- en reistijden lijken voor jullie waarschijnlijk lang (zeker in de maleisische hitte), maar je went er echt ongelooflijk snel aan dus voor ons is het nu de normale gang van zaken geworden. Heel raar hoe ik die lange uren rustig kan slijten, maar hoe snel ik gefrustreerd geraak door een trage internetconnectie! :)

large_5Picture_033.jpg

Bij aankomst in Semporna gaan we onmiddellijk naar Scuba Junkie waar we ons inschrijven voor onze eerste duikcursus, de Padi Open Water Diving course. We zijn allebei wat nerveus over het duiken en zelfs over de theoriedag en het examen waar we door zullen moeten...

Diezelfde dag wandelen we wat door Semporna maar veel is hier echt niet te doen. Het is een stadje dat volledig uit betonnen blokken bestaat waar je hotels, winkels en restaurantjes in viondt. Daarnaast heb je de houten paalwoningen die en masse in zee gebouwd worden.

0Picture_018.jpg

7Picture_017.jpg

7Picture_022.jpg

1Picture_023.jpg

Mooi om te zien maar als je dan een beetje verder ziet en ruikt hoeveel afval ze in zee storten en hoeveel ratten al dat vuil aantrekt, is het onbegrijpelijk dat die mensen daar zo kunnen leven...

large_7Picture_020.jpg

Iedereen is super vriendelijk in Semporna en voor de eerste keer in Maleisie staren de mensen echt naar je, wat vreemd is aangezien er hier zoveel westerlingen komen om te duiken aan de eilanden rond Sipadan.

0Picture_015.jpg

08/02/2010

Vandaag staan we vroeg op want we moeten terug naar school :( We hebben gisteren avond tot heel laat nog zitten lezen in ons Padi handboek en het is niet eenvoudig om snel door die eerste twee hoofdstukken te geraken. Uiteindelijk vallen we in slaap na het eerste hoofdstuk.

11Picture_024.jpg

We moeten een DVD bekijken die door alle vijf delen van het boek gaat. Na elk deel volgen er een aantal testvragen en op het einde volgt ons officiele examen. Onze duikinstructeur is Adam, een 27 jarige Brit die ons heel graag wil doen slagen. Hij laat Sami en mij alleen tijdens ons examen en we lossen de vragen dan ook samen op. En jawel, dames en heren, alle antwoorden zijn juist! Tja, het was samen slagen OF samen falen... Wat een opluchting om het theoriegedeelte achter de rug te hebben... Niet eenvoudig om zoveel info te verwerken op korte tijd: wat niet te doen, wat altijd te doen, wat te doen bij ondergaan en wat bij terug naar boven gaan, hoeveel bar op 20m diepte en wat is de dichtheid, ...
Heel abstract allemaal om dat in theorie te zien terwijl het allemaal veel helderder wordt tijdens de praktijk...

09/02/2010

Joepie!!! Vandaag weer vroeg opstaan voor onze eerste duikdag!!! We nemen de boot naar het eiland Sibuan in de Celebes Zee waar we de eerste stappen zullen leren in open water diving.

1Picture_027.jpg

6Picture_028.jpg

Veel mensen leren die basistechnieken in een zwembad maar voor ons staat de zee te wachten met stroming en zout :) Al bij al valt dat allemaal goed mee. We leren hoe je je uitrusting opstelt en afstelt, hoe je afdaalt en weer naar boven komt en zoveel meer. Het enige waar ik het erg moeilijk mee heb, zijn de oefeningen waarbij je je masker moet afnemen onder water en dan weer terug moet opzetten. Het water loopt al snel in mijn keelholte waardoor ik het gevoel krijg niet te kunnen ademenen en elke keer schiet ik als een pijl terug naar het oppervlak. Uiteindelijk maken Adam en ik een compromis, dat waarschijnlijk niet eens toegelaten is, maar ik hou mijn neus nu dicht met een hand en doe de oefeningen op die manier. Veel beter! :)

2Picture_030.jpg

8Picture_031.jpg

We doen vandaag eerst de initiatie in vrij ondiep water en daarna doen we twee duiken tot +/- 9 meter. Absoluut prachtig!! We zien verschillende soorten tropische vissen zoals clownfish (Nemo), boxfish, giant morray eels, gigantisch veel squids, snake eels, scorpion fish, moorish idols en zo veel meer!!

yellow_boxfish.jpg

Giant_Moray_Eel.jpg

scorpionfish.jpg

Jammer dat onze camera niet waterbestendig is en dat een echt onder watercamera te duur is, maar we zijn op zoek gegaan naar foto's via Google pics en die kan je hierboven terugvinden...

Tegen vijf uur komen we terug aan in Semporna en ik ben absoluut uitgeput en roodverbrand. Zonnebrand is inderdaad het meest voorkomende duikersprobleem :) Ongelooflijk dat je zo moe kan zijn van wat rond te zweven onder water, maar blijkbaar verbruik je per uur 500 calorieen en dat is natuurlijk niet min! :) Nu ja, als je weet dat de watertemperatuur hier 29 graden is en dat ik na 40 minuten compleet aan het bevriezen was, is het logisch dat je lichaam heel wat extra moet doen om op een normale temperatuur te blijven.

We gaan vroeg naar bed want morgen staat ons weer een duikdag te wachten.

10/10/2010

Om acht uur vertrekt de boot naar het eiland Mabul. Dit eiland is gerenommeerd voor "muck" diving, duiken naar de kleine zee organismen. We doen vandaag drie volwaardige duiken tot 18 meter (met ons certificaat mag je niet dieper gaan) en die stellen ons niet teleur! Tijdens onze eerste duik zie ik een gigantische green turtle die recht naar mij toe komt gezwommen. Dat is een beeld dat je nooit vergeet! Zo'n prachtig dier, vol rust en gratie, waarschijnlijk meer dan een eeuw oud en je kan het quasi aanraken... Super! We zien vandaag meerdere green turtles en elke keer opnieuw slaat je hart een slag over van geluk!

green_turtle6.jpg

green_turtle.jpg

We zien ook prachtige frog fish, blue spotted ray, twee octopussen die sex hebben, leaf scorpion fish en de ghost pipefish (familie van het zeepaardje).

ghostpipefish.jpg

blue_spotted_ray.jpg

Ook vandaag komen we uitgeput terug aan in Semporna, maar man, dit was zo de moeite!! Duiken aan deze eilanden is ongelooflijk mooi en ook al is Padi wat geldklopperij, we zijn erg blij dat we het gedaan hebben! Wie weet gaan we zelfs voor onze Advanced cursus op een van de volgende bestemmingen ... :)

2Picture_025.jpg

11/02/2010

Vandaag nemen we de eerste bus naar Sandakan. We laten ons fantastische duikavontuur achter ons en gelukkig ook want ik kan mijn benen niet meer bewegen :) In Sandakan blijven we twee nachten omdat we van daaruit naar KK vliegen. De dagen die we hier doorbrengen vliegen voorbij in onze hotelkamer waar we genieten van Starmovies op tv EN gratis DVD's die we daar kunnen uitlenen. Wat relaxen en onze spieren laten rusten, kan geen kwaad zeker :)

Sandakan zelf is net zoals de andere steden in Borneo, een grote verzameling van lelijke betonnen bunkers. Hier is geen cultuur op te snuiven op architecturaal vlak en culinair is het ook maar zo zo... We missen dus niet veel en zien ook niet veel.

13/02/2010

Vandaag vliegen we terug naar Kota Kinabalu. Het is een zeer korte vlucht, slechts 40 minuten! We checken opnieuw in in onze kartonnen doos in Gaya Hotel. We maken ons klaar voor Chinese New Year, de start van het jaar van de Tijger. Gigantisch vuurwerk blijft echter uit, de Chinezen vieren dit festival onder familie met een uitgebreide maaltijd. Al hun winkels zijn gedurende vijf dagen gesloten, maar Chinatown is versierd met honderden rode lampions en hier en daar wordt er toch wat vuurwerk afgeschoten. Leuk!

3Picture_032.jpg

14/02/2010

Op valentijnsdag slapen we lekker uit en wandelen we wat rond in de stad. 's Avonds gaan we naar de grootste night market in Zuid-Oost Azie en genieten we van de beste verse vis BBQ ooit op de Filippino markt. Daar staan honderden tafels gereed voor mensen die hun verse squid, vis of kreeft kiezen. Die wordt dan op de BBQ gelegd en dan smullen maar! Je vindt hier ook een dessertgedeelte vol heerlijke gebakjes en fried bananas, een deell met vers fruit en verse groenten en een groot stuk waar je verse vis kan kopen om mee naar huis te nemen. Wat een fantastische markt vol heerlijke geuren en kleuren, een echte gezellige bedoening!

6Picture_039.jpg

8Picture_041.jpg

large_6Picture_044.jpg

15/02/2010

Vandaag vliegen we om 21u naar de volgende provincie in Borneo, Sarawak. Onze eerste stop daar is Miri.
's Morgens gaan we naar Center Point mall en kijken we naar Chinese acrobatie ter ere van het nieuwe jaar. Turners en draken sieren het podium met aangepaste kledij en muziek. Mooi om te zien!

We werken onze blog wat bij omdat we opnieuw heel wat uren te doden hebben vooraleer onze vlucht vertrekt.
Ik ben alvast heel benieuwd wat Sarawak in petto heeft voor ons!

Posted by elke-sami 20:59 Archived in Malaysia Tagged backpacking Comments (0)

Sepilok: isojen apinoiden takapiha

Sepilok Orang-utan Rehabilitation Centre (SORC)

5. helmikuuta, Sepilok

Tanaan herattiin aamutuimaan ja aamupalan jalkeen otettiin majapaikastamme kyytiin SORCiin. Keskuksessa on kahdesti paivassa puolivillien orankien ruokinta-aika, 10.00 seka 15.00. Saavuimme paikalle jo yhdeksan jalkeen mutta keskuksen olivat vallanneet jo kuusikymmpiset pakettimatkaajat ympari maailmaa. Noh, mahtuihan sinne joukkoon pari reppumatkaajaakin.

1Picture_004.jpg

Ruokintapaikan lahistolla oli jo muutamia orankeja seka lukuisia pienempia apinoita. Kymmenen paikkeilla hoitajat saapuivat paikalle amparillinen banaaneja mukanaan seka vadillinen maitoa.

4Picture_014.jpg

Ja sieltahan niita orankeja alkoi viidakosta puskea esiin. Enimmakseen nuoria yksiloita, pari vanhempaa orankia jai hieman kauemmaksi jurottamaan ja epaluuloisesti meita katsojia tuijottaen. Mutta nuoremmat ja rohkeammat, eika varmaan niin viela vieroittuneita ruokinnasta pistivat banaaneja ennakkoluulottomasti suuhun.

01Picture_013.jpg

6Picture_009.jpg

0Picture_008.jpg

large_9Picture_017.jpg

4Picture_005.jpg

4Picture_001.jpg

Pienemmat apinat yrittivat kaikin keinoin saada muutamia makupaloja, mutta isommat lajitoverit olivat pieni peloite kumminkin ja joutuivat tyytymaan poisheitettyihin banaaninkuoriin.

5Picture_020.jpg

6Picture_021.jpg

6Picture_018.jpg

Ja tulihan sita nahtya viela liito-oravakin ruokinnan aikana. Aika sayseita otuksia nuo orangit. Mutta toisaalta, en itse haluaisi kohdata villia yksiloa viidakossa. Villielain kumminkin.

7Picture_006.jpg

Kun suurimmat ryhmat poistuivat, jai meita enaa kymmenkunta katselijaa paikalle, kun kaikkein rohkein ja pienin orangeista paatti hypata tarkkailulavalle. Siinahan se kavi puolen metrin paassa allekirjoittaneesta, kunnes hoitajat ottivat sen kasiinsa ja kantoivat takaisin viidakkoon.

large_8Picture_019.jpg

Koko kiertue oli kayty lapi noin tunnissa, joten paatimme liftata takaisin majapaikkaamme. Ja jo SORCin ulkopuolelta saimme minibussin ottamaan meidat kyytiimme.

6Picture_024.jpg

Lounaan jalkeen lepailimme hieman ja alkoi siina iltapaiva vaihtua illaksi. Olimme varanneet iltatrekin SORCissa, joten lahdimme kavelemaan keskukseen pain.

1Picture_025.jpg

28Picture_026.jpg

7Picture_027.jpg

2Picture_028.jpg

Paivakiertueen hinta on ulkomaalaiselle 30 RM (kamerasta saisi viela pulittaa 5 RM, ellei sitten pista kameraa piiloon). Iltatrekin hinta 20 RM, mutta kamerasta ei tarvinnut enaa mitaan pulittaa.

Samaan reittia pitkin kaveltiin jalleen ruokintapaikalle jossa vietimme hyvan tovin nahden vain kaksi liito-oravaa. Alkoi siina mielessa pyoria jo, etta olikohan tama reissu rahanhukkaa. Lahdimme kuitenkin kavelemaan vaellusreittia pitkin, joka paivalla oli suljettu.

Ja tulihan niita viidakon elaimia nahtya. Ei tosin yhtaan orankia, apinaa saatika isompaa elainta, mutta kaarmeita, otokoita, sammakoita, mayria ja paljon erilaisia lintuja, lepakoita seka lisaa liito-oravia. Illanhamara oli vaihtunut jo yon pimeydeksi vaikka kello ei ollut viela kuin puoli kahdeksan.

2Picture_031.jpg

4Picture_032.jpg

9Picture_034.jpg

5Picture_035.jpg

7Picture_036.jpg

0Picture_038.jpg

3Picture_040.jpg

3Picture_041.jpg

7Picture_042.jpg

Koko viidakko tosin herasi eloon jo iltakuudelta. Elokuvista tutut viidakon aanet kuuluivat nyt selvasti omiin korviin joka puolelta. Olihan siina vahan orpo olo, kun ei ollut taskulamppua mukana. Elkella ja oppaalla olivat omat ja mina toimin kuvaajana.

large_6Picture_030.jpg

Mutta ei niita elaimia, lintuja saatika otokoita kylla sielta viidakosta loyda ilman opasta. On varmaan silma harjaantunut etsimaan viidakon otukset vuosien varrella.

Koko iltatrekki kesti noin 2 tuntia, ja oli todella erinomainen. Vaikkakin olimme sita mielta etta 10 RM olisi ollut riittava hinta.

Palasimme majapaikkaamme, soimme illallista ja paivitimme blogia. Huomenna olisi tarkoitus lahtea parin yon kestavalle viidakkoleirille tarkoituksena nahda enemman elaimia, erityisesti ainoastaan Borneolla tavattavaa nenaapinaa (Proboscis monkey). Seka tietysti villeja orankeja, gibboneja, krokotiileja, lintuja ja mita muuta Kinabatangan -joki sitten tarjoaakin.

Eli kaikille hyvaa viikonloppua sinne Eurooppaan!

large_0Picture_029.jpg

Viidakko kutsuu!

Posted by elke-sami 06:19 Archived in Malaysia Tagged backpacking Comments (0)

(Entries 16 - 20 of 82) « Page 1 2 3 [4] 5 6 7 8 9 10 .. »