A Travellerspoint blog

17 sweet days at lake Toba + Volcano trekking in Berastagi

17/03/2010

Vandaag nemen we de bus voor de 16u durende rit van Bukittinggi naar Parapat. De bus valt onderweg een aantal keer stil door de gigantische snelheid waarmee de chauffeur de oude bus door de tientalln haarspeldbochten probeert te pushen. Deze rit maakt mij letterlijk misselijk en ik ben heel blij als we uiteindelijk in de namiddag van 18/03/2010 onze bestemming bereiken.

In Parapat nemen we de ferry naar Tuk Tuk, een klein schiereilandje van het grote Samosir eiland in het midden van Lake Toba. We checken in in het Liberta Guesthouse waar we vriendelijk ontvangen worden door de charmante eigenaar, Mr Moon, zijn vijf neefjes en de hond Bongo. We verblijven in een origineel Batak huis. Het ziet er fantastisch uit maar de deuren zijn zo laag dat ik de eerste dag verschillende keren mijn hoofd stoot waardoor we de volgende dag veranderen van bungalow en nu een gans huisje voor ons beiden hebben met deuren op maat van westerlingen. :)

16Picture_001.jpg

89Picture_005.jpg

large_4Picture_004.jpg

Het is hier zo mooi! Liberta heeft een prachtige tuin met kippen, kwartels en de meest exotische vogels en planten die je je kan indenken. Bovendien liggen de bungalows vlak aan het meer en is een verfrissende duik dus nooit veraf. Alles hier ademt rust uit! Geen lawaai van de moskeeen want deze regio is christelijk.

3Picture_039.jpg

4Picture_057.jpg

5Picture_073.jpg

large_5Picture_072.jpg

We zijn hier echt dolgelukkig en het wordt al snel duidelijk dat we hier een tijdje zullen blijven. 17 dagen in totaal! Het langste dat we al op een plek gebleven zijn. Ik voel nu echt dat ik deze break nodig heb. Na zes en een halve maand reizen, is het super om gewoon een kleine vakantie te nemen en er is geen plek op aarde beter geschikt voor dan hier, in ons gezellige guesthouse.

6Picture_041.jpg

Tuk Tuk zelf is een klein schiereilandje waar we in een uurtje rond kunnen wandelen. Dit doen we dan ook af en toe als afwisseling van het lezen en meer lezen. Onze dag ziet er min of meer als volgt uit: opstaan tegen half tien, ontbijten, kaart spelen, lezen tot de honger opnieuw toelsaat, lunchen, meer lezen tot het donker wordt, avondeten, wat babbelen met de andere gasten, in bed nog wat lezen en dan herhalen we alles gewoon opnieuw. :)

28Picture_019.jpg

1Picture_020.jpg

Op donderdag gaan we naar de markt in Tomok, een klein dorpje op het eiland waar ook de oude tobe van de koning te bewonderen is en een monument voor alle Batak stammen in de regio. Onderweg passeren we spelende kinderen met fietsbanden, waterbuffels, straathonden en mensen die aan het werk zijn op de rijstvelden. De architectuur is hier fantastisch mooi en deze regio staat bekend om zijn kundige wood carvers, een kunst die van generatie op generatie wordt doorgegeven. Ook de graven zijn hier echte pareltjes! Vaak zijn het mini batakhuisjes op een verhoog met een aantal christelijke elementen. Mooi om te zien dat de doden hun eigen huis krijgen en blijvend deel uitmaken van het gezinsleven. Er zijn hier geen kerkhoven, de graven staan gewoon in de tuin of in het rijstveld van de familie zodat die bij mekaar gehouden wordt, ook na de dood.

4Picture_009.jpg

5Picture_011.jpg

6Picture_007.jpg

4Picture_015.jpg

8Picture_016.jpg

5Picture_018.jpg

01Picture_048.jpg

9Picture_044.jpg

Op [b]22/03/2010 starten wij een tweedaagse houtsnijcursus met Eston, een plaatselijke wood carver. Ik maak een masker en Sami een beeldje. Het duurt effectief twee dagen om die volledig af te werken en het is veel moeilijker dan wij oorspronkelijk gedacht hebben. Als je Eston ziet snijden, lijkt het wel alsof hijdoor boter snijdt met zijn mes! Er worden geen elektrische tools gebruikt, enkel een mes, stuk hout om tegen het mes te kloppen en een bijtel. De tijd vliegt en voor we het beseffen, zit onze dag van zes uur werken erop. Eston brengt ons wat tuak, de plaatselijk gebrouwen palmwijn die ruikt naar rotte eieren. We drinken samen met hem en gaan daarna uitgeput terug naar ons guesthouse. De volgende morgen bieden we ons opnieuw aan voor de laatste dag. Ons werk begint echt vorm te krijgen en op de occasionele snee in onze vingers na, genieten we ten volle van deze kunst. In de late namiddag verven we onze werkjes en ik ben heel trots op het resultaat! Misschien doen we hier nog wel iets mee wanneer we terug in Belgie zijn...

6Picture_025.jpg

04Picture_030.jpg

4Picture_029.jpg

55Picture_033.jpg

6Picture_036.jpg

89Picture_034.jpg

Op 27/03/2010 nemen we de ferry terug naar Parapat omdat we meer geld nodig hebben en de enige ATM bevindt zich daar. We nemen ook de tijd om rond te wandleen op de grote markt en te genieten van de lokale pannekoeken die een dame hier non stop bakt. We zien vrouwen verse vis kuisen, geuren en kleuren komen langs alle kanten op je af, het is hier een drukke bedoening!

4Picture_068.jpg

48Picture_066.jpg

6Picture_061.jpg

2Picture_064.jpg

Diezelfde avond gaan we kijken naar de traditionele Batak dans in een naburig guesthouse. De dans zelf stelt niet veel voor tot Sami uitgenodigd wordt om mee te doen! :) Genieten!! Daarna zijn de lokale mannen aan de beurt. Zij zingen allerlei volksliedjes voor ons en dat is de moeite! Zeker door de begeleiding van de muzikanten die de traditionele instrumenten bespelen. We herkennen in een van de zangers zelfs onze kapitein van de ferry die we eerder vandaag genomen hebben! Een man met vele talenten :)

65Picture_070.jpg

1Picture_071.jpg

Op 1/4/2010 besluiten we eindelijk eens rond het grote eiland te gaan met een scooter. De rit duurt ongeveer 6 uur en onderweg krijgen we een prachtig zicht over het meer. Op sommige plaatsen ruik je zelfs nog de zwavel van de vulkaan! Ook Toba is, net zoals Maninjau, een kratermeer. Overal grazen waterbuffels met hun kleintjes, ploeteren mensen in de modder om hun rijstvelden te bewerken en liggeren gratmagere straathonden te slapen in het midden van de weg. We passeren tientallen kerken en nog veel meer graven in alle mogelijke vormen en kleuren. Sumatra is zo mooi!!!

5Picture_076.jpg

89Picture_077.jpg

0Picture_079.jpg

2Picture_086.jpg

7Picture_084.jpg

5Picture_095.jpg

3Picture_093.jpg

large_8Picture_097.jpg

2Picture_096.jpg

1Picture_099.jpg

5Picture_102.jpg

8Picture_054.jpg

4Picture_051.jpg

's Avonds lezen we nog wat en in de laatste zonnestralen zie ik twee vogels zonnebaden! Super te zien hoe elk levend wezen intens geniet van deze magische plek.

7Picture_101.jpg

Op 3/4/2010 is onze laatste dag in dit paradijs aangebroken. We willen helemaal niet doorreizen maar Berastagi wacht op ons... De volgende ochtend neem ik afscheid van Mr Moon, het afscheid valt ons beiden zwaar maar we zijn er zeker van dat op een dag onze wegen mekaar opnieuw zullen kruisen!

5Picture_075.jpg

5Picture_053.jpg

6Picture_023.jpg

35Picture_010.jpg

04/04/2010

Vandaag nemen we drie bussen die ons uiteindelijk zullen droppen in Berastagi. We zitten als sardienen opeen in een minibusje en wanneer ik drie uur later uitstap doet alles in mijn lichaam pijn van deze helse rit.

We checken in in het Wisma Sibayak guesthouse en doen vandaag niet veel meer omdat morgen vroeg de vulkaanbeklimming op het programma staat.

05/04/2010

Na een ijskoude nacht staan we vroeg op en maken we ons klaar voor de trekking naar vulkaan Sibayak. We wandelen eerst het ganse dorp door en daarna nog eens vijf kilometer over erg heuvelachtig terrein. Uiteindelijk zijn we al bijna vier uur aan het stappen vooraleer we aan de beklimming kunnen beginnen. Ik ben volledig uitgeput na drie weken luilekkerland... De klim naar de krater zelf duurt slechts een uurtje en leidt ons langs smalle junglepaadjes en grote trappen. Al snel ruiken we de zwavel van de nog actieve vulkaan. Het landschap verandert van groene jungle in een dorre woestijn van rotsen en meer rotsen. We lunchen in de krater, genieten van het zicht en starten dan aan de wandeling terug. We zijn bijna terug aan de voet van de vulkaan op het smalle modderige padje als ik uitschuif en vijfmeter naar beneden tuimel. Gelukkig was het niet langs de rotswand maar aan een stuk bedekt door struikgewas waardoor alles wel meevalt, op de vele blauwe plekken en diepe schrammen van de jungle na. Ik ben geradbraakt en we moeten nog minstens drie uur terugwandelen. Gelukkig komen we na een klein uurtje een aantal boeren tegen in een pick up truck en we klimmen achteraan op de wagen. Zalig!! Ik kan me geen betere manier indenken om terug naar Berastagi te gaan dan met deze vermoeide locals en hun aftandse truck! :)

28Picture_002.jpg

18Picture_003.jpg

6Picture_005.jpg

3Picture_009.jpg

95Picture_010.jpg

3Picture_018.jpg

5Picture_021.jpg

000Picture_023.jpg

4Picture_024.jpg

81Picture_019.jpg

Aangekomen in ons guesthouse was ik de vuiligheid van me af en kruip ik in bed. Ik kan amper nog bewegen... wat een avontuur!

06/04/2010

Vandaag is onze laatste dag in Berastagi. We werken onze blog wat bij en wandelen wat rond langs de plaatselijke marktjes. Morgen vliegen we terug naar Kuala Lumpur en op 09/04 vliegen we door naar India!! Ik ga nog genieten van de laatste koude uren hier want voor ik het besef, zal ik terug zijn in de broeierige hitte van KL en daarna meer dan 40 graden in India...

large_5Picture_016.jpg

Posted by elke-sami 23:12 Archived in Indonesia Tagged backpacking Comments (1)

Sumatra, paratiisi maan paalla

Medan, Bukittinggi, Danau Maninjau

10. maaliskuuta, Penang - Medan

Hyvastelimme Penang -saaren ja Georgetownin ja suuntasimme kohti lentokenttaa. Aamulentomme lahti ajallaan ja saavuimme tunnin kuluttua uuteen maahan, Indonesiaan.

2Picture_001.jpg

Turistiviisumi irtosi 25 US dollarilla ja valittomasti saimme kimppuumme paikalliset turistioppaat tarjoten kaikkea taivaan ja maan valilta. Mutta olimme jo paattaneet ettemme viettaisi aikaa Medanissa, pohjois-Sumatran paakaupungissa.

Nappasimme paikallisen opeletin (indonesian vastine Thaimaan tuk-tukeille) ja suuntasimme kohti Amplasin bussiterminaalia. Olimme kuulleet paljon hyvaa indonesialaisten kaytostavoista, mutta ainakaan bussiterminaalissa siita ei ollut tietoakaan. Raivostuttavasti kaikki paikalliset bussikuskit, opeletkuskit, oppaat ja lipunmyyjat olivat jatkuvasti niskassa kysellen mihin matka.

Pidimme paan kylmana ja saimme kuin saimmekin bussiliput huomattavasti halvemmalla indonesialaiselta naislipunmyyjalta, joka ei puhunut sanaakan englantia. Iltabussi kohti Bukittinggia lahti neljan paikkeilla. Olimme ottaneet ilmastoidun bussin, mika osoittautui taysin vaaraksi. Ilmstointi tarkoitti ettei bussin ikkunoita saanut auki ja ne olisi todella pitanyt saada avatuksi. Koko 22 tuntisen matkan aikana paikalliset polttivat tupakkaa ketjussa, vaikka bussi oli nimenomaan savuton, eipa voinut valittaa. Yo oli todella pitka eika younista voinut oikein puhuakaan. Mutta olipahan kokemus!!! :)

11. maaliskuuta, Bukittinggi

Saavuimme Bukittinggiin noin puoliltapaivin ja lahdimme etsimaan majapaikkaa. Bussimatka helvetista oli aivan tarpeeksi meille joten oli pakko paasta huilaamaan hetkeksi. Valitsimme halvimman mahdollisen majapaikan joka irtosi 60 000 indonesian rupian (Rp) hintaan eli 5 euroa. Lepailimme muutaman tunnin ennenkuin lahdimme tutustumaan kaupunkiin itseensa. Paljon ei ollut virtaa jaljella, joten paatimme jattaa varsinaiset nahtavyydet seuraavaksi paivaksi.

1Picture_120.jpg

1Picture_002.jpg

20Picture_005.jpg

12. maaliskuuta, Bukittinggi

Tanaan nukuimme pitkaan ja herailimme vain muutaman kerran laheisen moskeijan aamuisiin kuulutuksiin. Kuulutukset valitettavasti alkavat jo aamuneljalta, joten eihan siina kunnolla tietysti nukutuksi saa. Vain patkittaisia unia.

8Picture_003.jpg

Lahdimme kuitenkin tutustamaan kaupunkiin. Central market, kellotorni, kavelysilta olivat lahimmat kohteet, joiden jalkeen suuntasimme Panorama Parkiin josta irtosi kohtalaiset nakymat laheiselle kanjonille. Lampotila keikkkuu ympari vuoden Bukittinggissa +19-25 asteen valilla, johtuen kaupungin korkeasta sijainnista (930 metria merenpinnan ylapuolella). Mutta olimme kokeneet jo liiaksin helteita Malesiassa, joten oli ihan virkistavaa kavella viileammassa ilmastossa. Sateenuhka tosin on jokapaivainen, mutta sille emme voi mitaan, trooppisella alueella kun ollaan.

7Picture_004.jpg

00Picture_023.jpg

16Picture_024.jpg

4Picture_025.jpg

77Picture_020.jpg

large_3Picture_021.jpg

Panorama parkin yhteydessa sijaitsi myos japanilaiset luolat. Luolat olivat japanilaisten kaytossa toisen maailmansodan aikana, kayttotarkoituksenaan piiloutuminen liittoutuneilta seka myoskin toimien vankilana. Huomaa eron lansimaiseen ja aasialaiseen turistikohteeseen - tunneleihin paasi kayskentelmaan yksinaan, missaan ei ollut kieltomerkkeja estamassa tutustumista yksittaisiin tunnelinpatkiin. Sinne olisi helposti voinut eksya, mutta pysyimme kuitenkin ns. turvallisemmanoloisissa tunnelinpatkissa jo loydimme helposti ulos.

0Picture_007.jpg

45Picture_006.jpg

72Picture_009.jpg

0Picture_010.jpg

0Picture_012.jpg

2Picture_013.jpg

27Picture_017.jpg

Loppuilta kului paivareppua pakaten ja suunnitellen tulevia paivia. Olimme paattaneet lahtea tutustumaan Maninjau-jarveen.

13. maaliskuuta, Danau Maninjau

Ennen surullisenkuuluisia maanjaristyksia Maninjau oli todellinen turistikohde, mutta tamanpaivan luonnonmullistukset pitavat huolen, etta lansi-Sumatraa ei liiemmin houkuttele turisteja. Mutta meille tama kraaterijarvi oli pakollinen pysakki lansi-Sumatran matkallamme.

98Picture_027.jpg

7Picture_030.jpg

9Picture_031.jpg

Skootterireissu alkoi aamupaivalla Bukittinggista ja vei meidat tahanastisen matkamme kauneimpien maisemien halki. Taytyy sanoa, etta jopa Laosin kuvankauniit maisemat jaavat toiseksi!

29Picture_034.jpg

0Picture_033.jpg

6Picture_035.jpg

4Picture_038.jpg

7Picture_028.jpg

Pienta sadetta ripotteli pitkin keskipaivaa, mutta olimme varustautuneet sadeviitoilla (olivat ensimmaista kertaa kaytossa puolivuotisen matkamme aikana), joten matkankulkua tihkusade ei estanyt.

Saavuimme Maninjau-kylaan, joka on suurin jarven kylista iltapaivalla ja saimme runsaasti hyodyllista tietoa turisti-informaatiokeskuksesta. Suuntasimme kohti ensimmaista guest housea jonka naimme - Muaro Bungalows.

2Picture_044.jpg

8Picture_042.jpg

3Picture_045.jpg

00Picture_063.jpg

Muarolla oli tarjolla vain nelja bungalowia ja olimmekin ainoat reppumatkaajat paikalle. Paras bungalowi oli tarjolla 65 000 rupian hintaan, mutta saimme tingityksi sen 50 000 rupiaan (4 euroa).

Maisemat bungalowimme terassilta olivat henkeasalpaavan kauniit!! Taydellinen hiljaisuus, jarvi jota reunistivat vuoret ja muiden lansimaalaisten puuttuminen olivat enemman mita voisi pyytaa.

8Picture_066.jpg

0Picture_067.jpg

Valitettavasti uiminen ei liiemmin houkutellut. Muutama paiva aiemmin oli veden rikkipitoisuus noussut radikaalista tappaen kylalaisten kala-altaista kaikki kalat, joten kuolleita kaloje kellui joka puolella. Mutta ei se meita haitannut.

Nousimme skootterin selkaan ja suuntasimme paatielle joka kiertaisi jarven ympari. Aikaa kierros veisi reilut pari tuntia, joten paatimme lahtea iltapaivalla matkaan, jotta ehtisimme ennen pimean tuloa takaisin yopaikkaamme.

6Picture_078.jpg

7Picture_079.jpg

7Picture_083.jpg

0Picture_084.jpg

7Picture_090.jpg

2Picture_047.jpg

6Picture_050.jpg

9Picture_051.jpg

Ja kuten jo totesin, maisemat ovat kuin postikortista. En ole koskaan ennen nahnyt nain vihreita riisipeltoja, metsaa sekoittuen vuoren ja jarven valiin. Aivan kerta kaikkiaan kaunista.

Tunnin kuluttua alkoi sataa hieman enemman ja olimme tyhmasti jattaneet sadeviittamme bungalowiimme, joten meidan piti pysahtya pitamaan sadetta keskella pienta asutusta.

7Picture_053.jpg

7Picture_052.jpg

Paikalliset kutsuivat meidat kattonsa alle pitamaan suojaa ja tutustuimme paikallisiin miekkosiin jotka kuluttivat sadepaivaa pelaten dominoa (rahasta varmaan) seka ystavalliseen 16-vuotiaaseen Rifaldiin seka hanen perheeseensa.

Sateen hellittaessa jatkoimme matkaa jarven ympari.

Muutama vuotta aiemmin suurin maanjaristys oli aiheuttanut lukuisia maanvyoryja ja huuhtonut taloja, siltoja ja teita tieltaan. Jalleenrakennus oli alkanut valittomasti, mutta jaljet olivat edelleen paikallaan. Sillanvirkana oli nyt vain lankkuja ja tukkeja eika tiesta oikein voinut puhua. Vain kivenjarkaleita, suurempia ja pienenmpia.

8Picture_055.jpg

7Picture_056.jpg

7Picture_057.jpg

4Picture_058.jpg

Sadekin yltyi taas ja skootterimme uurasti kivisilla hiekkateilla minka kerkesi. Olimme aivan lapimarkia, mutta jarven etelaisen puolen ohitettuamme tiekin parani. Vesisade hellitti hetkeksi pimean tullessa ja sitten meidat pysaytti auringonlasku.

8Picture_059.jpg

Emme uskoneet nakevamme auringonlaskua taalla koska vuoristoinen sijainti tarkoitti jokapaivaista pilvikeskittymaa jarven ja vuorten ylla peittaen taivaan taydellisesti.

large_4Picture_060.jpg

Mutta jostain kumman syysta taivas oli auennut ja jumalainen auringonlasku vuorten takaa lankesi jarven ylle. Ilta oli jo pimenemassa joten suuntasimme takaisin majapaikkaamme vesisateen jalleen yltyessa.

Marat vaatteet saivat kyytia ja pukeduimme lampimiin ja kuiviin vaatteisiin hyvilla mielin. Ensimmainen ilta Danau Maninjaulla oli ollut taydellinen menestys huolimatta vesisateesta.

14. maaliskuuta, Danau Maninjau

Herasin aamutuimaan aaniin jotka lahtivat Muaron lukuisista elaimista. Heilla oli koiria, kissoja, kanoja, ankkoja ja yksi haikara (ennen niita oli kuulemma kaksi, mutta toinen oli lentanyt pois eika koskaan palanut - surullista). Mutta olin nukkunut enemman kuin hyvin, joten vain raahasin itseni terassille ja seurasin lahes taydellisessa hiljaisuudessa jarven asukkaiden aamutoimia.

1Picture_040.jpg

93Picture_041.jpg

4Picture_043.jpg

large_3Picture_071.jpg

1Picture_073.jpg

1Picture_076.jpg

large_9Picture_077.jpg

Pitihan sita viela uimaankin pulahtaa, koska jarven rannalla oltiin. Kaikki eilen huomaamaamme kuolleet kalat olivat mystisesti kadonneet ja jarvivesi oli todella lamminta ja virkistavaa.

9Picture_072.jpg

4Picture_065.jpg

4Picture_064.jpg

large_9Picture_069.jpg

Keskipaivan jalkeen oli tarkoituksemme palata eilisen perheen luokse viettamaan aikaa, mutta huolimatta sadeviitoistamme rankkasade pysaytti matkantekomme ja kulutimme aikaa tienvarrella sijainneen pienen autokorjaamon katon alla, jutellen hieman paikallisten kanssa. Heidan englantinsa on aika yksinkertaista, mutta sitakin palkitsevampaa. Malesiassa kun englannilla parjasi missa tahansa, Indonesia on hieman eri tapaus.

2Picture_080.jpg

4Picture_082.jpg

4Picture_086.jpg

large_9Picture_088.jpg

Vesisade ei nayttanyt hellittavan, joten paatimme palata takaisin majapaikkaamme. Lahestyessamme Maninjau-kylaa oli vesisade jo hellittanyt joten paatimme jatkaa vastakkaiseen suuntaan tieta jarven ymparilla ja tutustuen lukuisiin pienempiin teihin, jotka viettivat ylos vuorenrinnetta. Ja yllattaen saavuimmekin keskella indonesialaista haaseuruetta. Seuruen koostui vain naisista ja he olivat johdattamassa morsianta, joka oli pukeutunut parhaimpiinsa, kohti haapaikkaa. Seurasimme hetken kulkuetta ja paatimme palata bungalowiimme. Myoskin tama paiva oli menestys meidan kirjoissamme. Tutusminen paikallisiin on todella palkitsevaa.

9Picture_087.jpg

4Picture_089.jpg

2Picture_105.jpg

15. maaliskuuta, Danau Maninjau

Olimme jo huomanneet etta aamupaivat ovat kauniita iltapaivaisten vesisateiden tuhotessa enimmat suunnitelmat, joten suuntasimme jo aamtuimaan skootterin selkaan tutusmaan pieniin kylapahasiin ja etniseen Minagkabau-vaestoon.

7Picture_094.jpg

7Picture_095.jpg

4Picture_096.jpg

large_4Picture_097.jpg

Kaikki olivat todella innoissaan meidat nahdessamme ja saimme kutsun jokaikiseen ihmisryhman keskella heidat ohitetuamme. Kuvia otettiin puolin ja toisin (meilla kameramme ja heilla kannykat) ja ilonpito jatkui viela meidan lahdettyammekin.

0Picture_098.jpg

1Picture_101.jpg

1Picture_104.jpg

Suuntasimme skootterin seuraavaksi seuraavaan kaupunkiin, joka osoittautui vain patkaksi paatieta jota korosti lukuisat skootterikaupat ja -korjaamot. Paatimme palata takaisin Maninjauhun.

Vesisade katkaisi matkantekomme jalleen kerran ja pysahdyimme pieneen paikalliseen tienvarsikahvilaan. Kuvia otettiin jallen paljon ja myoskin osoitteita vaihdettiin (kaiken varalta).

1Picture_106.jpg

1Picture_107.jpg

Paatimme jatkaa matkaa tihkusateesta huolimatta ja palasimme bungalowiimme enemman kuin tyytyvaisina. Nama kolme paivaa skootterin selassa Maninjau-jarven ymparilla olivat pala taivasta. Niin kaunista luontoa ja niin ystavallisia ihmisia emme olleet tavanneet viela missaan matkamme aikana. Suosittelemme suurella sydamella Danau Maninjauta, jos joku paiva paatatte vierailla Sumatran saarella.

4Picture_109.jpg

7Picture_110.jpg

6Picture_111.jpg

4Picture_092.jpg

16. maaliskuuta, Maninjau - Bukittinggi

Hyvastelimme aamulla Muaro Bungalowsin omistajan, Nenin ja suuntasimme kohti Lawangia. Lawangista olisi tarjolla nakymat Maninjau-jarven ylle mikali olosuhteet olisivat hyvat.

0Picture_112.jpg

2Picture_113.jpg

7Picture_115.jpg

9Picture_116.jpg

Nakoalapaikalle saavuttuamme silmiemme eteen avautuikin hiukeat nakymat jarven pohjoisosalle. Ja vain vajaa parisen minuuttia myohemmin oli koko nakyma pilviverhon peittamana.

Paatimme jatkaa matkaa kohti Bonjolin pienta kaupunkia. Kaupunki kun sijaitsi keskella paivantasaajaa. Matkamme eteni vuoristoisella pikkutiella hitaasti mutta varmasti. Vain yksi pieni mutapaakku katkaisi matkantekomme. Kaansin skootterin tiukasta mutkasta hieman liian leveaksi ja mopo lahti alta kuin hauki rannasta. Paiskauduimme molemmat asfaltiin kyparien suojatessa kuitenkin tarkeimpia osiamme. Saimme pienia naarmuja ja kolhuja kehoomme, mutta todettuamme etta olimme molemmat kunnossa huoli skootterin kunnosta nousi tarkeimmaksi. Skootteri makasi muutama metria alempana tienpientareella ja oli onni onnettomuudessa ettei se ollut lentanyt kauemmaksi. Lahistolla olleet paikalliset auttoivat skootterin ylos tielle eika mopossa ollut mitaan kolhuja eika lommoja. Luojan kiitos. Ei olisi huvittanut maksaa korjauslaskua meidan matkabudjetillamme.

3Picture_118.jpg

Matka jatkui enemman kuin varoen mutta kuitenkin varmasti. Valilla kyselimme ohjeita paikallisilta ja loysimme kuin loysimmekin itsemme Bonjolista. Seisoimme keskella paivantasaajaa!!!!!

large_6Picture_119.jpg

Paatimme palata Bukittinggiin ennen pimean tuloa. Pieni vesisade ei matkaamme hidastanut ja saavuimme perille iltahamarissa. Olimme suoraan sanottuna erittain puhki pitkasta paivasta skootterin selassa seka pienista kolhuista eri puolilla vartaloamme. Otimme halvan huoneen ja vain painoimme paan tyynyyn.

2Picture_108.jpg

8Picture_121.jpg

Kunnon younet tulivat enemman kuin tarpeeseen. Skootterireissu oli unohtumaton ja tulevaisuudessa suorittaisimme samanlaisia ympariajoja tulevissa kohteissamme.

17. maaliskuuta, Bukittinggi

Aamuinen moskeijakuulutus katkaisi younemme, mutta ainakin minulle reilun 10 tunnin younet olivat enemman kuin tarpeeksi. Pakkasimme reppumme uuteen uskoon ja suuntasimme kavellen (teki hyvaa perslihaksille valilla kavellakin) kohti Bukittinggin bussiterminaalia. Jalleen paikalliset lipunmyyjat olivat riesaksi asti niskassa pyytaen tolkuttomia hintoja matkasta Danau Toballe (seuraava jarvikohde) ja Parapatiin. Ostimme kuitenkin huokeaan hintaan liput Parapatiin jo taksi illaksi. Jalleen uusi kokemus paikallisessa yobussissa. Talla kertaa valitsimme huokean ekonomibussin, josta saisimme veivattua ikkunat auki. Jaa vain kerrottavaksi onko tasta kyydista aiemman voittajaksi.

Viikko Bukittinggin ja Maninjaun ymparistossa oli taydellinen menestystarina. Erityisesti Maninjaun luonnottoman vihreat maisemat vuoriston keskella eivat koskaan tule unohtumaan muististamme. :)

Tana iltana suuntaamme siis seuraavalle jarvikohteellemme, Danau Toballe ja sen keskella sijaitsevalle Singaporen-kokoiselle saarelle, Pulau Samosirille. Tarkoitus olisi rentoutua, uida, kiiveta vuorelle (ehka jopa tulivuorelle), vaeltaa viidakkopolkuja ja vain ihailla Sumatran kaunista luontoa. Mutta siita lisaa seuraavalla kerralla.

large_7Picture_114.jpg

Posted by elke-sami 01:14 Archived in Indonesia Tagged backpacking Comments (0)

Viva Sumatra!!!!

10/03/2010

Er staat opeens een zeer lange reis te wachten van Penang in Maleisie naar Bukittinggi in Indonesie op het eiland Sumatra. Eerst nemen we een vlucht van Penang naar Medan in Sumatra. Alles verloopt vlot en de vlucht duurt slechts een uurtje.

2Picture_001.jpg

Aangekomen in Medan nemen we een "opelet", een kleine minibus die dient voor lokaal transport, naar het busstation. Daar breekt de hel los! We worden overspoeld door Indonesische mannen die ons een busticket willen aansmeren en aangezien er zo veel verschillende busbedrijven zijn, probeert de ene harder te trekken dan de andere. We laten ons niet kennen en gaan zelf naar de loketten waar we zo goed en zo kwaad mogelijk proberen uit te leggen dat we een ticket willen kopen naar Bukittinggi. Weinig mensen hier spreken Engels wat een hele aanpassing is na Maleisie waar quasi iedereen vlot Engels spreekt en communiceren dus een heel pak gemakkelijker is. Uiteindelijk geraken we aan een goedkoop ticket voor de airco bus naar Bukittinggi. We moeten alleen vijf uur wachten op de bus! :)

Yes, het is zo ver! De bus arriveert rond half vijf en we gaan aan boord. Vreemde blikken komen onze richting uit van de locals die reeds op de bus zitten. Veel toeristen blijken hier niet te komen, laat staan een bus te nemen voor een rit van welgeteld 22 uur!!!

Ik beklaag het mij al snel... Iedereen in Sumatra rookt en niet weinig ook... Er zijn geen ramen in de bus die open kunnen en van zodra we vertrekken, steken de locals de ene sigaret na de andere op. Als je daar dan nog bij neemt dat Indonesische sigaretten een zeer sterke kruidnagel geur hebben, kan je je voorstellen dat dit geen aangename busrit zal worden.

4Picture_025.jpg

Onderweg stoppen we verschillende keren om te eten en te plassen (geen toilet op de bus) en na 9u zijn we allebei geradbraakt! Je kan hier echt niet slapen, amper vrijuit ademen en net als je denkt dat het niet erger kan worden, beginnen alle vrouwen spontaan over te geven, sommige in een plastiek zakje, anderen gewoon op de vloer in de bus. Heerlijk!!!

De volgende middag bereiken we Bukkittinggi en we zijn tegen dan volledig uitgeput. Maar ja, dit hoort er nu eenmaal bij...

11/03/2010

Hello Bukkittinggi!! We checken in in een hostel en ik kruip in bed. Sami kan niet slapen en loopt al wat rond in de stad. 's Avonds verkennen we onze nieuwe thuishaven samen en zien dat het goed is! We zijn hier op 535 meter hoogte, het weer zit mee en de hele stad gonst van bedrijvigheid. De verschillende moskeeen maken dagelijks een drietal keer een hels kabaal, waaronder steevast om 4 uur 's morgens!

8Picture_003.jpg

De locals zijn super vriendelijk, er is een toffe markt die dagelijks veel volk lokt en er is zelfs een soort supermarkt.

16Picture_024.jpg

We beseffen maar al te goed dat we in een ander land zijn want ook al is Maleisie niet ver af, het is een wereld van verschil! De architectuur is totaal anders, Indonesische oude huizen hebben mooie daken die recht naar de hemel toereiken in verschillende pieken, het is hier veel minder ontwikkeld en minder westers, er is haast geen toerist te bespeuren in de ganse stad en de mensen zijn ongelooflijk warm en behulpzaam. Qua weer is het veel minder heet dan Maleisie, we zijn hier vlak aan de evenaar dus het ganse jaar rond blijft het weer ongeveer hetzelfde: 20 tot 25 graden en veel regen.

large_4Picture_081.jpg

12/03/2010

Vandaag verkennen we de stad in de diepte. We gaan naar het Panorama Park vanwaar je een prachtig zicht hebt over de beneden gelegen canyon en de twee bergen/vulkanen die de stad omringen. Van bij de start botsen we op een horde makaken die gretig uit de handen van de bezoekers eten.

2Picture_013.jpg

large_2Picture_018.jpg

09Picture_016.jpg

0Picture_012.jpg

We genieten ten volle van het uitzicht en dalen af in de Japanse tunnels die overgebleven zijn van Wereldoorlog II. Ongelooflijk hoe ver dat ondergrondse netwerk reikt! Er zijn hier keukens te vinden, gevangenissen en zo veel meer en dit allemaal in een kluwen van onderaardse tunnels. De moeite!

72Picture_009.jpg

0Picture_010.jpg

Tijdens ons tunnelbezoek botsen we op een horde schoolkinderen die hier een culturele uitstap aan het doen zijn en voor we het goed beseffen, worden we langs alle kanten gefotografeerd. Letterlijk elke gsm met een camera passeert de revue en de kids zijn erg blij om samen met ons op de foto te kunnen. Het is geleden van onze eerste bestemming, China, dat we zoveel bekijks hebben en dat de locals er alles voor over hebben om een foto te kunnen nemen met een westerling. En voor mij went dit nog steeds niet :)

85Picture_015.jpg


13/03/2010

We besluiten Bukittinggi even te laten voor wat het is en huren een scooter om een aantal dagen de ruimere omgeving te zien. Man, wat een goede beslissing! Onze bestemming is het grote Maninjau kratermeer ten westen van Bukittinggi, thuishaven van de Minangkabau people. De rit ernaartoe is adembenemend mooi! Net buiten de stad zien we de ware omvang van de canyon en de bergflanken. We passeren pittoreske dorpjes, rijstvelden zo ver het oog kan zien en zo veel verschillende tinten groen dat je het bijna niet kan bevatten.

9Picture_031.jpg

9Picture_032.jpg

29Picture_034.jpg

Maninjau zelf is een klein dorp vlak aan het meer. Bij aankomst checken we in in Muaro Beach Bungalows, de beste keuze die we kunnen maken! Onze bungalow is splinternieuw en het uitzicht is niet in woorden uit te drukken... We moeten maar de trappen afgaan en bevinden ons in het water.

5Picture_070.jpg

0Picture_067.jpg

9Picture_069.jpg

4Picture_065.jpg

Onze huisdieren zijn een bende eenden, kippen, een ooievaar, drie katten en drie honden. We zijn langs alle kanten omgeven door de natuur! Aan de overkant kijken we uit op een van de flanken van deze oude vulkaan, links en rechts van ons liggen de drijvende "netkooien" die hier overal door de vissers gebruikt worden in het kader van aquacultuur. Ze kweken hier verschillende kleine vissen in die vervolgens verkocht worden op de markt.

1Picture_073.jpg

3Picture_071.jpg

9Picture_077.jpg

8Picture_042.jpg

93Picture_041.jpg

Jammer genoeg zijn er op dit moment veel dode vissen te vinden in het meer omdat er zo veel zwavel in het water zit die deze tijd van het jaar naar boven komt. De geur is soms echt niet aangenaam maar door de vele regenval elke namiddag valt het best mee.

Diezelfde dag maken we gebruik van de gratis houten kano die de eigenaar ter beschikking stelt en al snel ervaren we dat het niet gemakkelijk is met zo'n ding te varen! :) We lachen wat af en dat doen ook de locals die ons zien ploeteren om gewoon maar in de kano te gaan zitten zonder overkop te gaan... Na een half uurtje houden we het voor bekeken en zijn we apetrots dat we rondgevaren hebben zonder nat te worden! Een ware overwinning! :)

In de late namiddag nemen we de scooter en doen we een rit rond het meer. Ongelooflijk hoe mooi het hier is! Na bijna zeven maanden reizen, is het soms moeilijk om nog een "wow" effect te krijgen, maar hier is dat het enige gevoel dat deze regio kan beschrijven, wow, wow en nog eens wow!! Overal zie je rijstvelden in alle tinten groen, mensen die de velden met hun blote handen en wat oud materiaal bewerken in weer en wind, haast elke kilometer zie je hier wel een moskee en ze zijn bijna allemaal even mooi, aan de ene kant heb je de rust van het meer en aan de andere kant zie je de oude vulkaan die als een berg de vallei afbakent. Het spel van de wolken is een streling voor het oog, de kleuren veranderen hier elke tien minuten. We genieten ten volle van deze rit!

1Picture_046.jpg

9Picture_051.jpg

1Picture_048.jpg

We zijn nog geen uurtje onderweg of het noodweer slaat toe. Regen valt met bakken uit de lucht en we stoppen onder een boom om toch iets of wat droog te blijven. Al snel vragen de mensen van het huis aan de overkant van de straat ons om bij hen te komen zitten. We gaan met veel plezier in op hun aanbod en zo leren we de zestienjarige Rivaldi en zijn familie kennen. We maken plezier en beantwoorden al hun vragen in een mix van gebroken Engels en Indonesisch.

7Picture_052.jpg

Kort daarna roepen een aantal mannen van het huis ernaast naar mij om een kopje koffie te drinken met hen. Uiteraard sla ik hun aanbod niet af en zo ben ik getuige van een heftige competitie in het dominospel. Iedereen is verschrikkelijk vriendelijk zonder iets van ons te verwachten. Super gewoon! Rivaldi vraagt onze facebook gegevens en ja hoor, een nieuwe facebook vriend is geboren! Tof om te zien hoe hij onze foto's online heeft gezet om te stoefen bij zijn vrienden op school :)

7Picture_054.jpg

7Picture_053.jpg

Van zodra het weer wat opklaart zetten we onze tocht verder. De weg wordt slechter naargelang we verder rijden en het wordt al snel duidelijk waarom. Vorig jaar is hier een aardbeving geweest waardoor aan een kant van het meer de ganse hellingen naar beneden zijn gekomen. De weg ligt in stukken en de huizen zijn verleden tijd. Veel steun van de overheid krijgen ze hier niet want die investeert alles in eilanden zoals Bali. Het is hartverwarmend om te zien hoe deze kleine gemeenschappen zelf het puin ruimen en hun huizen stap voor stap opnieuw opbouwen.

8Picture_055.jpg

7Picture_056.jpg

4Picture_058.jpg

Tegen zonsondergang bereiken we doorweekt en verkleumd onze bungalow. We nemen prachtige foto's van de omgeving en genieten van een warme maaltijd en een film in het lokale restaurant vooraleer we onder de lakens kruipen.

large_4Picture_060.jpg

8Picture_059.jpg

Wat een fantastische dag!

14/03/2010

De voormiddag brengen we door aan onze bungalow, het is hier immers zo mooi dat je zelfs je deur niet uit moet komen. Gewoon de deur open doen en je ziet het meer en de bergen...

0Picture_062.jpg

8Picture_066.jpg

0Picture_068.jpg

In de namiddag kruipen we terug op onze scooter omdat we een bezoekje willen brengen aan de mensen die we gisteren hebben leren kennen, maar ditmaal met een kleine attentie. Jammer genoeg loopt het niet zoals gepland... Opnieuw slaat het noodweer toe en zijn we genoodzaakt om om de haverklap te stoppen onder welk afdak dan ook. Dankzij de regen ontmoeten we zo veel locals, iets wat andere toeristen zeker gemist zullen hebben in Sumatra... We stoppen onder meer aan een huis aan de overkant van de moskee waar we wat babbelen met een man en een vrouw en hun kindje en we stoppen aan een garage waar de drie mannen rustig op hun bankje zitten en naar de regen kijken.

2Picture_080.jpg

large_4Picture_082.jpg

7Picture_083.jpg

We besluiten niet verder te rijden naar de mensen van gisteren maar terug te keren naar de meer zonnige kant van het meer en daar de kleine straatjes te nemen naar de dorpjes op de bergflanken. Alweer een zeer goede beslissing want voor we het beseffen, landen we midden in een Indonesische huwelijkspartij! We nemen wat foto's en zetten de tocht verder tot we opnieuw op wat mensen botsen die ons uitnodigen om foto's te nemen.

9Picture_087.jpg

4Picture_089.jpg

7Picture_090.jpg

large_4Picture_093.jpg

4Picture_096.jpg

4Picture_097.jpg

2Picture_105.jpg

Ze zijn aan het werk om met zware stenen iets te bouwen maar stoppen maar al te graag alle activiteit om ons te beroven van onze sigaretten en gewoon gezellig wat te praten in gebarentaal en Indonesisch. Tot nu toe hebben we in nog geen enkel land zo veel contact gehad met de locals als hier, en dit op zo korte tijd!

2Picture_100.jpg

7Picture_103.jpg

0Picture_098.jpg

15/10/2010

We zetten koers naar een andere stad, 30 km buiten Maninjau. De rit is mooi en heuvelachtig. Wanneer we onze bestemming bereiken, zien we dat hier niets te doen valt, gewoon een grote straat vol met shops voor scooteronderdelen. We nemen een klein zijstraatje door het achterland en keren terug naar Maninjau. En jawel, je kan het al raden, ook vandaag regent het pijpestelen en lijkt het alsof we op de terugweg meer aan het schuilen zijn dan aan het rijden. Maar ook vandaag komen we terecht bij een aantal locals waar we een goed gedeelte van de namiddag mee doorbrengen. We praten over Europa, over het feit dat we geen kinderen hebben (wat een absolute no, no is in Indonesie), over de koers van de euro en ga zo maar door. We krijgen wat koffie en koekjes aangeboden en een van de mannen toont ons hun "toeristische attractie", een bron met water dat opborrelt uit de grond en drie verschillende smaken heeft.

large_1Picture_107.jpg

large_0Picture_084.jpg

Na een tijdje rijden we verder en terug aangekomen in Maninjau eten we de lokale lekkernij "gado gado", een mengeling van groenten met pindasaus. We kijken opnieuw naar een DVD in het restaurant vooraleer we terugkeren naar de bungalow.

2Picture_108.jpg

16/10/2010

Vandaag nemen we afscheid van Maninjau... we pikken wat bananenchips op op de lokale markt en zetten koers naar Bonjol, het stadje waar de evenaar door loopt.

7Picture_110.jpg

Onze eerste stop is het dorp, Lawang, waar we naar de top van de berg rijden om te genieten van het uitzicht over het Maninjau meer. We komen net op tijd aan voor een paar mooie foto's want een paar minuten later is de ganse vallei bedekt in een dikke mist. Ongelooflijk hoe snel het weer hier verandert!

0Picture_112.jpg

7Picture_114.jpg

7Picture_115.jpg

Daarna rijden we verder langs een kleine en verschrikkelijk bochtige weg door de jungle richting Bonjol. Opeens zie ik een heel mooie hond langs de weg en in de paar seconden dat ik Sami afleidt, schuift de scooter van de weg en wij over het asvalt. De eerste seconden zijn we in shock want we vallen allebei vrij hard op onze ribben, maar daarna is de grootste bezorgdheid de scooter. Hij is van de weg gegleden in een afgrond en bevindt zich nu drie meter lager in het struikgewas. Minuten later stromen de locals toe en hel;pen ze ons met behulp van een koord om de scooter naar boven te hijsen. Als bij wonder is er geen schade te bespeuren en start hij nog! Wij komen er met de schrik en Sami met gekrenkte trots van af maar het had veel erger kunnen zijn. Verzekering kennen ze hier niet en aangezien wij geen motorrijbewijs hebben, zou het een dure grap geweest zijn in geval van schade... Avontuur!!! :)

Een half uurtje later rijden we verder en in de late namiddag bereiken we Bonjol. We nemen wat foto's en uiteraard steken we de evenaar over!

large_6Picture_119.jpg

3Picture_118.jpg

We rijden terug naar Bukittinggi om de scooter af te leveren, checken in in een guesthouse, doen ons tegoed aan een gigantische portie Pizzahut om de pijn te verzachten en kruipen uitgeput in bed.

4Picture_026.jpg

1Picture_120.jpg

20Picture_005.jpg

95Picture_022.jpg

17/10/2010

Vandaag verlaten we in de avond Bukittinggi. We nemen een 16 uur durende busrit naar Parapat waar we een volgend meer zullen bezoeken, Lake Toba. Benieuwd hoe deze rit zal verlopen :) We hebben in alle geval geen airco bus meer zodat we tenminste een raam kunnen openen voor verse lucht.

Sumatra is echt de max!!! Een aanrader voor iedereen!

large_3Picture_045.jpg

Posted by elke-sami 00:48 Archived in Indonesia Tagged backpacking Comments (1)

Suurkaupungin sykkeessa ja rantaviivan laheisyydessa

Pulau Tioman, Singapore, Pulau Penang

25. helmikuuta, KL/Mersing/Tioman

Eilinen iltalento saapui perille Kuala Lumpurin lentokentalle keskiyon aikoihin, joten meilla oli runsaasti aikaa tapettavana lentokentalle ennen ensimmaista bussi Kuala Lumpuriin. Aamuneljaltahan se bussi sitten lahti ja kerkesi siina tunnin verran nukkua ennenkuin oltiin KL:ssa.

Itarannikolle pyrittiin ja bussille suunnaksi Mersing -niminen kalastajakyla. Pari tuntia piti viela odotella bussiasemalla ennenkuin aamun ensimmainen bussi lahti Mersingiin.

Ja kovasti yritettiin nukkua menomatkalla, mutta siina vaiheessa kun ilmastointi antoi periksi puolessa valissa matkaa, niin ei nukkumisesta tullut enaa mitaan. Vain viiden tunnin bussimatka tuntui ikuisuudelta hikikarpaloiden valuessa pitkin ihoa.

Iltapaivalla kolmen pintaan paastiin Mersingiin josta napattiin valittomasti paivan viimeinen venekyyti Pulau Tiomanille.

270_DSCF3576.jpg

Pulau Tioman - pienen pieni paratiisisaari Malesian itarannikolla oli kuin tehty meille muutaman paivan rentoutumiselle ennen siirtymista suurempiin kuvioihin.

DSCF3584.jpg

DSCF3598.jpg

Paadyimme majoittumaan ABC-rannalle omaan rantamajaan kymmenisen metria rantaviivasta. Illan suussa viela pieni tutustumisretki saaren "suurimpaan" kylaan Tekekiin, jolla oli myos oma lentokenttansa. Kiitorata tosin oli naurettavan pieni ja vielakin ihmetellaan miten ne koneet paasivat laskeutumaan ja nousemaan.

DSCF3620.jpg

DSCF3661.jpg

26. helmikuuta, Tioman

Seuraavat paivat lahinna kuluivat aurinkorasvaa levittaen, uiden, snorkalaten ja rentoutuen rannalla. Vesi oli turkoosinsinista ja nakyvyys mahtava, joten kalojen bongailut sujuivat mahtavasti.

DSCF3628.jpg

DSCF3630.jpg

6DSCF3631.jpg

DSCF3634.jpg

Saari ei ollut kauhean turistipitoinen (luojan kiitos), mutta ilmeisesti suurimmat ruuhkat ajoittautuvat kesa-heinakuulle.

27. helmikuuta, Tioman

large_6DSCF3632.jpg

DSCF3616.jpg

Rantaelamaa......

28. helmikuuta, Tioman

Rantaelamaa......

9DSCF3695.jpg

large_DSCF3686.jpg

1. maaliskuuta, Tioman

9DSCF3682.jpg

Rantaelamaa......

Aivan upea saari!!! Voin suositella lampimasti - meni allekirjoittaneella suoraan TOP 3 -saarilistalle. Mutta kaikki hyva loppu aikanaan ja huomenna siirrytaankin Singaporeen.

2. maaliskuuta, Singapore

Aamulla aikainen heratys ja odottelemaan aamun ensimmaista venetta takaisin mantereen puolelle. Pari tuntia piti viela odotella ennenkuin ensimmainen bussi suuntaisi kohti Singaporea.

Puoliltapaivin sitten hypattiinkin bussiin ja paastiin ilmeisesti Malesian lahjalle formularadoille vauhdikkaaseen kyytiin. Ei bussikuski meinannut valilla penkissa pysya kun paasteli sellaista kyytia toyssyisella tiella.

Mutta kaikki hyvin kuitenkin lopuksi ja tullimuodollisuuksien jalkeen oltiinkin Singaporessa. Bussiasemalla oli jo guest housen pitajat odottelemassa uusia kasvoja ja seurasimmekin intialaisnaista heidan majapaikkaansa.

Feel @ home backpackers oli lahes uusi guest house eika hintakaan kuullostanut niin pahalta dorm sangysta, vain 17 Singaporen dollaria per henkilo (1 euro on siis noin 1,9 Singaporen dollaria).

Tiedettiin jo ennen reissua etta Singapore olisi kallis meidan budjetillemme, mutta vain muutaman paivan tahden pitaisi vain karsia..

Ja koska aikaa oli rajoitetusti lahdettiin samantien tutustumaan Singaporen nahtavyyksiin. Ilta alkoi jo hamartaa ja taytyy todeta etta kuten Hong Kong, myoskin Singapore heraa todella eloon vasta illalla ja yolla.

DSCF3762.jpg

DSCF3780.jpg

DSCF3781.jpg

DSCF3791.jpg

Pilvenpiirtajia, toimistotaloja, ostoskeskuksia - tuo valojen ilotulitus toi eittamatta mieleen Hong Kongin. Meilla oli hyva fiilis etta kaupunki olisi meille hyva.j

8DSCF3822.jpg

4DSCF3826.jpg

large_DSCF3857.jpg

Iltainen kavelyretki miljoonakaupungiksi erittain turvallisessa ymparistossa oli erittain nautittava. Singaporen laithan ovat maailman kuuluisia tiukkuudestaan, mista syysta kaupunki oli erittain siisti ja turvallinen. Sakkoja tulee ihan kaikesta, roskaamisesta, tupakoimisesta vaarassa paikassa, seka lukuisista muista naurettavista syista mita en juuri nyt muista.

DSCF3837.jpg

DSCF3861.jpg

0DSCF3893.jpg

DSCF3884.jpg

Marina bay oli aivan upea - Singapore Flyer (virallisesti englanniksi: Singapore Flyer is the world's largest observation wheel. Standing at a stunning 165m from the ground, the Flyer offers you breathtaking, panoramic views of the Marina Bay, our island city and beyond.) nakyi horisontissa ja oli upeasti valaistu kuten lahempana nakyva, joskus tulevaisuudessa valmistuva avaruusalusta muistuttava luksushotelli.

DSCF3910.jpg

DSCF3912.jpg

3. maaliskuuta, Singapore

Tanaan hyokkasimme Chinatownin ja Colonial Districtin nahtavyyksiin, ja niita on enemmankuin mita jaksan muistaa. Olimme odottaneet Singaporen olevan kuuma ja kostea, Kosteusprosentti oli todella korkea vaikkakaan kolmen paivan aikana emme kokeneet tipan tippaa taivaalta. Helteisyys oli odotettavissa nailla leveysasteilla, joten pakeneminen lahimpiin ostoskeskuksiin ja vilvoittelemaan ilmastoinnin alla piti suorittaa kerran tunnissa.

7DSCF3940.jpg

DSCF3949.jpg

8DSCF3964.jpg

DSCF3968.jpg

Chinatown oli (jalleen kerra) upea vanhoilla rakennuksilla ja temppeleillaan ja Colonial Districtin arkkitehtooniset mestariteokset puhuivat puolestaan.

DSCF3970.jpg

DSCF3972.jpg

DSCF3979.jpg

DSCF3989.jpg

Tama kaupunki on niin taynna erilaista arkkitehtuuria etten itse ainakaan pysty nimeamaan puoliakaan. Satoja vuosia vanhoista rakennuksista mita moderneimpiin yksiloihin. Ja kaikki omalla tavallaan niin upeita ja kauniita.

DSCF4021.jpg

3DSCF4039.jpg

6DSCF4046.jpg

DSCF4036.jpg

Illalla meidan oli aivan pakko katsastaa Orchard Rd. Kukaan ei mene talle kadulle nahtavyyksia katsomaan vaikka jouluvalojen variloisto onkin nattia. Koko katu (tai TIE oikeastaan) on pakattu aivan tayteen ostoskeskuksia, kauppoja ja putikkeja. Meillahan ei ollut varaa ostaa mitaan, joten tyydyimme vain tiputtelemaan alaleukaa aina seuraavan ihmetyksen kohdalla.

DSCF4071.jpg

2DSCF4066.jpg

6DSCF4083.jpg

DSCF4098.jpg

DSCF4102.jpg

DSCF4122.jpg

DSCF4125.jpg

6DSCF4133.jpg

DSCF4084.jpg

4. maaliskuuta, Singapore

Tama olisi viimeinen paivamme Singaporessa ja viela yksi pakollinen nahtavyys oli edessa. Singaporen elaintarhan Night Safari.

DSCF4155.jpg

Paiva meni lahes laiskotelleen kuumuudesta johtuen joten olimme ennemmankuin virtaa taynna illan tullessa. Metro- ja bussikyydin jalkeen paasimme elaintarhan portille.

3DSCF4161.jpg

DSCF4273.jpg

DSCF4319.jpg

DSCF4324.jpg

DSCF4185.jpg

Ja tietysti paatahdet jo odottivat joten puskimme eteenpain kulkureiteilla. Enimmat petoelaimethan liikkuvat oisin, joten tama oli taydellinen tilaisuus nahda elaimet todellakin tekevan jotain, eika vain makoilevan laiskasti keskipaivan aikoihin.

No joo, tulihan sita actionia nahtya, mutta enimmakseen elaimethan edelleen vain makoilivat tai olivat aivan liian ujoja tullaseen esiin puskista.

Kaiken kaikkiaan kuitenkin hyva ilta ja upea paatos Singaporelle.

5. maaliskuuta, Singapore

Tama paiva meni korttia pelatessa, koska olimme buukanneet itsellemme yobussin takaisin Malesian puolelle ja Penang-saarelle. Tullimuodollisuuksien jalkeen yritimme jopa hieman nukkua mutta eihan siita mitaan tullut. Joten seuraavana aamuna Penangissa kaksi lahes-zombieta astui ulos bussista.

6. maaliskuuta, Teluk Balang, Penang

Olimme kuullet paljon hyvaa pienesta kalastajakylasta suurimpien turistirantojen ulkopuolella, Teluk Bahang. Otimme paikallisbussin kylaan ja Lonely Planetin suosittelemaan guest houseen. Reput selasta ja unta palloon. Puoli paivaahan siina tuli nukuttua, mutta ei se menoa haitannut.

5DSCF4340.jpg

DSCF4352.jpg

Piipahdimme viela laiturialueella ennenkuin paikallisten suosittelemana lahdimme tarpomaan viidakkoon Penangin National Parkiin. Hikisen tunnin kuluttua saavuimme vihdoinkin patkalle rantaviivaa ja oli aivan pakko pulahtaa veteen. Merivesi tosin oli aivan liian kuumaa, etta siita olisi voinut nauttia ja aurinkokin alkoi jo laskea joten palasimme ajoissa takaisinpain. Emme halunneet patikoida viidakossa pilkkopimeasssa. Mutta hyva kokemus kuitenkin, suosittelemme!

DSCF4365.jpg

0DSCF4384.jpg

DSCF4370.jpg

DSCF4375.jpg

DSCF4397.jpg

DSCF4371.jpg

Guest housemme oli lahes taynna expat -henkiloita (henkilo, joka asustaa muualla kuin kotimaassaa, ja voin sanoa, etta aasiassa asuvat englantilaiset, aussit, amerikkalaiset ovat todella outoja yksiloita. Liian kauan poissa kaikesta muusta varmaan.), eika niiden kanssa jaksanut hirveasti vaantaa aasiassa asumisen puolesta tai vastaan. Kukin tavallaan.

7. maaliskuuta, Georgetown, Penang

DSCF4432.jpg

Siirryimme saaren paakaupunkiin, Georgetowniin jo aamutuimaan jotta paasisimme heti taklaamaan kaupungin nahtavyyksia ennenkuin tulisi liian kuuma.

DSCF4435.jpg

DSCF4444.jpg

DSCF4453.jpg

0DSCF4470.jpg

large_DSCF4490.jpg

DSCF4504.jpg

0DSCF4509.jpg

Aivan ihastuttava kaupunki taynna upeita rakennuksia ja historiaa. Kaupungissa oli myoskin nerokas ilmaisbussikyyti keskusta-alueella, joten mieluumminhan sita ilmastoidussa bussissa istui ja vaihtoi maisemaan kuin +35 asteen lammossa. Tuulenvireesta kun ei ollut tietoakaan.

Ja samaten kuten muidenkin kaupunkien kohdalla, Georgetown herasi eloon illalla paikallisten tullessa ulos leikkimaan, juttelemaan tai vain muuten hengailemaan ulkoilmassa. Paivalla kun niita ei nay missaan. Ovat varmaan viisaampia kuin me turistit.

8. maaliskuuta, Georgetown, Penang

Aamu menikin nukkuessa pitempaan ja paasimme liikkeelle vasta puoliltapaivin. Olimme lukeneet lukuisista paikallisista "nahtavyyksista" joihin paatimme tutusta, kuten esimerkiksi kiinalaiseen ennustajaeukkoon. Elke istahti ensin penkille ja kiinalaiseukko alkoi tutustua haneen kateenssa samalla selittaen miehelleen joka toimi tulkkina. Pari asiaa osui liiankin oikein, mista syysta loppupaivan Elke olikin kuin tulisilla hiililla. Suurin osa oli tietysti vahan niin ja nain, mutta hauskaahan se kumminkin oli. Ainakin vahan....

DSCF4551.jpg

9DSCF4553.jpg

5DSCF4554.jpg

DSCF4558.jpg

Aivan liian kuuma paiva jalleen, joten vahan laiskaksihan se veti, tuo kuumuus meinaan ja piti paeta jalleen ostoskeskuksen ilmastoituun taivaaseen.

Loppuilta menkin vain rentoutuessa ja korttia pelaten ja kirjoja lukien.

9. maaliskutta, Georgetown, Penang

Tanaan piti allekirjoittaneenkin istahtaa ennustajaeukon povattavaksi. Ja lupasihan se pitkaa ikaa :). Vahvat "kadet" kuulemma auttavat harmaan rahan haalimisessa. Paiva on ollut kuuma (yllatys, yllatys) ja olemmekin vain paivittaneet blogiamme.

8DSCF4574.jpg

3DSCF4560.jpg

0DSCF4563.jpg

0DSCF4573.jpg

Tama onkin viimeinen paivamme ennen huomista lentoamme Indonesiaan ja Sumatran saarelle.

Jos minun pitaa sanoa jotain positiivista Malesiasta, niin se on ihmiset. He ovat todella ystavallisia ja haluavat auttaa sinua ilman pyytamatta rahaa, kuten ei voi sanoa thaimaalaisista.

Malesialaiset ovat aivan eri kansaa, ja hyva sekoitus kiinalaista, intialaista ja malesialaista. Koko maa jaa lahtemattomasti mieleeni ystavallisten ihmisten takia, seka tietysti sietamattomasta kuumuudesta.

large_DSCF3673.jpg

Huomenna aloitamme siis uuden seikkailun uudessa maassa, ja siitaha tietysti kuulee ja nakee, noh...seuraamalla blogia!

Posted by elke-sami 01:17 Archived in Malaysia Tagged backpacking Comments (0)

Island of Tioman, City of Singapore and Island of Penang

24/02/2010

Vandaag vliegen we terug naar Kuala Lumpur van waar we een bus zullen nemen naar het vissersdorp Mersing. Onze eindbestemming is het piepkleine eilandje aan de oostkust van Maleisie, Tioman!

DSCF3581.jpg

We zijn erg lang onderweg... Eerst slapen we op de luchthaven van KL omdat er geen bussen meer zijn naar het centrum. Vervolgens nemen we de eerste bus van op de luchthaven om 4u 's morgens. We komen aan in KL om 5u en dan wachten we nog een uur voor de eerste skytrain naar het busstation. Aangekomen in KL busterminal blijkt dat we moeten wachten tot 9u voor de eerste bus naar Mersing. Uiteindelijk stappen we op de bus en maken we ons klaar voor de vijf uur durende rit naar Mersing. Alles verloopt vlot en we komen net op tijd aan voor de ferry van 15u naar Tioman. Uiteindelijk vertrekt de boot pas rond vier uur en zal het nog eens twee uur duren vooraleer we voet aan wal zetten op het eiland. Zeeeer vermoeiende dag en nacht.....

DSCF3630.jpg

We kiezen voor het ABC strand waar de meeste budgetaccommodatie te vinden is en na wat zoeken, checken we in in YP BUngalows waar we ons ganse verblijf zullen doorbrengen. De bungalow is vrij groot en ligt vlak aan het strand, perfect voor ons dus!

DSCF3658.jpg

De eerste dag doen we niet veel meer... We wandelen naar het dichtst bijzijnde dorpje, Tekek en die route brengt ons over een heuvel en langs een prachtige promenade langs het water. Tekek zelf is slechts een paar straten groot en is vooral bekend voor de Tax free shopping die je hier kan doen. Zelfs bier is hier goedkoper dan water!!!

DSCF3725.jpg

DSCF3599.jpg

's Avonds genieten we van een lokale hamburger en kruipen daarna totaal uitgeput in bed. Zalig om in slaap te vallen met het geluid van de golven vlak aan je deur...


25/02/2010 tem 01/03/2010

Ik kan deze dagen kort en bondig samenvatten: RELAXEN!!! We doen ronduit niets behalve dan aan het strand liggen, lezen, lekker eten, onze dagelijkse wandeling doen naar Tekek en snorkelen. Het is hier prachtig om te snorkelen en we zien dan ook zo veel verschillende vissen en koralen die je soms zelfs niet ziet tijdens duiken! Elke dag zie ik een prachtige blue spotted ray, boxfish, puffer fish en ganse scholen gigantische parrot fish. Super gewoon!!!

DSCF3595.jpg

DSCF3622.jpg

6DSCF3631.jpg

1DSCF3637.jpg

Tioman is een absolute aanrader. Het is hier zo rustig, er zijn uiteraard toeristen maar bitter weinig aangezien het nu geen hoogseizoen is. De mensen zijn ook hier mega vriendelijk, het eten is erg lekker, de zonsondergang fantastisch mooi, het water kristalhelder en het strand bijna wit. Wat wil een mens nog meer? :)

large_DSCF3673.jpg

9DSCF3682.jpg

02/03/2010

Met pijn in ons hart nemen we afscheid van dit droomeiland. We keren terug met de ferry naar Mersing van waaruit we de bus zullen nemen naar Singapore. Gelukkig pikken we de zonsopgang nog mee op Tioman en zo sluiten we dit hoofdstuk in stijl af.

large_4DSCF3733.jpg

De bus naar Singapore is een super deluxe bus met erg veel beenruimte. Jammer genoeg is de vering compleet verkeerd afgesteld waardoor je bij elke deuk in de weg minstens vijf keer op en neer wiebelt. Man, man, man, ik heb me nog nooit zo misselijk gevoeld op een bus als vandaag.... Het grappige was dat zelfs de chauffeur constant uit zijn raampje zit te spuwen en zijn maag vasthoudt, maar nee, dat doet hem geen twee kaar nadenken om misschien wat trager en meer verantwoord te rijden.

Uiteindelijk komen we aan in Johor Bahru waar we onze stempel "uit" Maleisie krijgen. Dan stappen we op een volgende bus die op zijn beurt halt houdt aan de immigratie voor Singapore. En zo bevinden we ons enkele uren later weer in een nieuw land dat eigenlijk niet meer is dan een grote stad.

Wanneer we afstappen aan de bushalte in het centrum, worden we benaderd door een Indische vrouw die ons wil meenemen naar haar guesthouse dat pas geopend is en dus iets goedkoper is dan de andere hostels in Singapore. Wij gaan in op haar aanbod en verblijven de komende drie nachten in Feel @ home backpacker. Blijkbaar heeft dit koppel ook een Feel @ home backpacker in Praag, Sydney en Krakow. De Indische gastvrijheid bevalt ons echter niet, ik krijg er ronduit grijs haar van... Constant loert iemand mee over je schouder, vraagt of je iets nodig hebt, spreekt je aan met "Sir" of "Madame", gedraagt zich compleet onderdanig aan ons en ratelt maar door over de verbeteringen aan het hostel en wat er nog komen zal. Ok, ik geef het toe, het is allemaal heel goed bedoeld maar ik word er stapelgek van! Van relaxen is hier geen sprake en ik ben dan ook erg blij dat onze tijd in dit hostel er binnenkort op zit...

Singapore zelf dan... eerste indruk: geweldig!!! Het doet ons onmiddellijk denken aan Hong Kong en daar waren we allebei in de wolken over. Vandaag doen we 's avonds een wandeling naar Marina bay en zo pikken we al een aantal bezienswaardigheden mee, oa het vreemde half leeuw, half vis standbeeld van de Merlion. De gebouwen hier zijn adembenemend mooi, de stad ligt er kraaknet bij en niemand kleurt hier buiten de lijntjes. Je ziet hier quasi geen politie maar je voelt hoe veel restricties er zijn en op alle gekke dingen staat een boete vb: spuwen in het openbaar, roken behalve in de beperkte rokerszones, invoeren van een pakje kauwgom,....

DSCF3761.jpg

DSCF3781.jpg

4DSCF3826.jpg

DSCF3877.jpg

Singapore is absoluut overweldigend...je valt van de ene verbazing in de andere, vooral op vlak van architectuur. Zo veel verschillende stijlen die niet met mekaar vloeken maar je gewoon achterover doen vallen door hun genialiteit en complementariteit. Strakke lijnen van kantoorgebouwen, neoklassieke stijl, oude koloniale gebouwen, moskeeen, kerken, chinese tempels, hindu tempels en zo veel meer, allemaal in een paar vierkante kilometer. Super!!!

large_DSCF3791.jpg

03/03/2010

Vandaag lopen we verder door de stad en bezoeken we Chinatown en het koloniale district. Het is super heet dus af en toe springen we binnen in een van de vele shopping malls om even af te koelen.

DSCF3968.jpg

Chinatown is fantastisch met zijn kleine winkeltje vol prullaria, prachtig gekleurde tempels en lekkere foodstalletjes. Het koloniale district is overweldigend. De gebouwen zijn gigantisch groot en parelwit en bieden een goed evenwicht tegen de reuzen van staal en glas die overal rondom opgetrokken worden.

DSCF3857.jpg

DSCF3941.jpg

DSCF3949.jpg

DSCF3984.jpg

DSCF3970.jpg

DSCF3922.jpg

's Avonds zien we opnieuw een andere kant van Singapore. We gaan naar Orchard Road, de super deluxe en eindeloze straat vol poepchique shopping malls en disigner brands. De malls zelf zijn pareltjes qua design en we kijken onze ogen echt uit naar alle decoraties, lampjes, klank- en lichtspel dat hier overal te vinden is.

DSCF4071.jpg

6DSCF4083.jpg

DSCF4096.jpg

DSCF4107.jpg

DSCF4122.jpg

DSCF4142.jpg

04/03/2010

Overdag doen we niet veel, het is gewoon te warm. We hangen wat rond in ons hostel en 's avonds nemen we de bus en metro naar de Nightsafari, uniek in de wereld en iets dat we zeker niet willen missen.

Het doel van de nightsafari is kennis te maken met een aantal dieren die uiteraard enkel 's nachts tot leven komen. We zien enorm veel verschillende soorten, zoals badgers, gigantische flying eekhoorns, tijgers, mouse deer, fishing cats an zo verder. Foto's nemen is niet eenvoudig zonder flash dus veel van de dieren hebben we niet kunnen vastleggen op film. Al bij al was het een leuke uitstap, maar veel te duur voor wat het eigenlijk is. Er zijn gewoon te veel luide toeristen die alle rust verstoren en de dieren afschrikken.

DSCF4155.jpg

large_3DSCF4161.jpg

DSCF4249.jpg

DSCF4165.jpg

05/03/2010

Vandaag zetten we koers naar Penang met de nachtbus. We vertrekken om 9u 's avonds en arriveren de volgende ochtend rond half zeven. Ook nu zijn we totaal uitgeput want veel slapen doe je niet op zo'n bus.

06/03/2010

Onze eerste stop op het eiland Penang, is het kleine dorpje Teluk Bahang. We verblijven in Miss Lo's Guesthouse, een aanrader van de Lonely Planet. Miss Lo's ligt in een mooie tuin en is vrij afgelegen waardoor het er zeer rustig is. De kamers zijn oud maar ok en de douches zeer nieuw. Alles lijkt dus prima tot we beseffen dat we hier omsingeld zijn door oude veertigers en vijftigers, single white men die veel te lang in Azie zijn blijven steken. Je hebt het gevoel in een sekte terecht gekomen te zijn en wanneer we ons afval voor onze kamerdeur vinden, wordt dan nog eens bevestigd. Ik heb alles in een vuilnisbakje gedaan dat op onze verrande staat, maar blijkbaar was dat enkel voor de twee kamers naast ons en heeft een van die mannen alles er terug uitgehaald en gewoon voor onze deur neergelegd. Zeer bizarre omgeving... :)

In Teluk Bahang bezoeken we het National Park van Penang en dat is de moeite waard! De wandelpaden zijn erg goed onderhouden en wisselen constant van ondergrond. Wij wandelen een dik uur naar een afgelegen strand waar schildpadden aan land komen om hun eieren te leggen. Er is ook een groot meer te vinden dat bestaat uit een laag zout water en een laag zoet water. Prachtig gewoon!

DSCF4334.jpg

DSCF4352.jpg

large_DSCF4350.jpg

DSCF4370.jpg

DSCF4374.jpg

DSCF4380.jpg

DSCF4412.jpg

Het enige jammere aan Penang als eiland is dat het hier quasi onmogelijk is om te zwemmen in de zee. Het drukke verkeer door de straat van Melakka maakt dat het water erg vuil is en dat trekt op zijn beurt weer grote aantallen kwallen aan die het zwemplezier volledig bederven.

07/03/2010

's Morgens vroeg genieten we van een Indisch ontbijt met Roti Canai en daarna springen we op de bus naar Georgetown, de hoofdstad van het eiland en Unesco erfgoed.

DSCF4432.jpg

We checken in in een Chinees hotel waar we een grote kamer hebben met een al even groot terras dat uikijkt over Chinatown. Super gewoon!

DSCF4436.jpg

Georgetown is een heel mooie stad vol tegenstellingen: Chinatown, little India, de moslimgemeenschap en alle soorten voeding en kledij die bij deze gemeenschappen horen. Het is hier broeiend heet en eigenlijk quasi onmogelijk om tijdens de dag veel rond te wandelen. Gelukkig is er een gratis stadsbus die alle toeristische bezienswaardigheden van Georgetown doorkruist en om af te koelen, doen wij dan ook de ganse toer met de bus.

's Avonds wandelen we wat rond en nemen we foto's van de prachtige gebouwen die hier te vinden zijn. We genieten van wat lokale delicatessen zoals kokosnootbrood en speciale drankjes uit Sri Lanka en uiteraard ook van Mc Donald's! :)

DSCF4447.jpg

DSCF4453.jpg

DSCF4490.jpg

DSCF4504.jpg

08/03/2010

We doen niet veel vandaag wegens de hitte. We slapen uit, lezen wat, doen heel wat was met de hand en hangen rond in het grote shopping center waar we ook naar de film gaan :) Ik weet het, het begint een vreemde hobby te worden...

We bezoeken de grote moskee waar we een gratis rondleiding krijgen van Mr Din die ons klaar en duidelijk wil bekeren tot de Islam :)

DSCF4550.jpg

DSCF4549.jpg

0DSCF4573.jpg

0DSCF4563.jpg

2DSCF4559.jpg

In de namiddag ga ik naar de alom bekende fortune teller die hier al dertig jaar aan de slag is. Ik laat mijn handpalm en gezicht lezen en het is schokkend bij momenten hoe veel waarheid die vrouw haalt uit de lijnen op mijn hand. Ik bespaar jullie de details, al wat telt is dat ik weinig kinderen zal hebben en de rest van mijn leven gelukkig zal zijn met Sami! :)

9DSCF4553.jpg

5DSCF4554.jpg

09/03/2010

Vandaag werken we onze blog bij en gaan we terug naar de Fortune teller. Dit keer is Sami aan de beurt :) En wat blijkt? Hij is een eenvoudige man (wat we al weten en heel erg apprecieren) en onze relatie zal blijven duren. Enige extraatje voor hem is dat hij voorbestemd is om veel zwart geld te verdienen :) Benieuwd waar die roeping zal eindigen :)

8DSCF4574.jpg

Vanavond gaan we nog naar Penang Hill om het uitzicht over de stad te bewonderen en morgen verlaten we Penang en Maleisie. We zetten koers naar een nieuw land, Indonesie en we zullen de komende maand doorbrengen op het eiland Sumatra. We'll keep you posted! :)

Posted by elke-sami 00:58 Archived in Malaysia Tagged backpacking Comments (0)

(Entries 11 - 15 of 82) « Page 1 2 [3] 4 5 6 7 8 9 10 .. »